About Report a problem

Menu

vituperare

vituperare [CL] 1 to find fault with, criticize, reprove, censure: a (person); b (action, attitude, or sim.). a ad semet ipsos missum Dei consilium stulti et ingrati ~antur noluisse recipere Bede Luke 421D; cur me ~atis, caeci legis lectores, quod in forma hominis sabbato salutem unius hominis operatus sim? Alcuin Exeg. 808B; a1085 non probo quod papam Gregorium ~as, quod Hildebrandum eum vocas, quod legatos ejus spinosulos nominas Lanfr. Ep. 59 (52); hunc ‥ Angli moderni ~ant delatorem Goduini et filiorum ejus, hunc discordie seminatorem, hunc archiepiscopii emptorem W. Malm. GR II 197; c1298 laus est discretis a pravis vituperari (Dunbar) Pol. Songs 162; lauda eos, ~a eos [ME: laste him] AncrR 136.  b pagani qui fidem Christianorum ~abant Bede Ep. Cath. 52B; per totam scripturam impiorum turpia facta inter venerabilia justorum ‥ interseminantur: bona ‥ ut laudentur, sequantur, aequiparentur ‥ mala vero [ut] ~entur, execrentur et ut omnino effugiantur Asser Alf. 95; obscenitatem libidinis non ut laicus vulgari verbositate ~abat, sed ut doctor ecclesiasticus argutis allegationibus palam condemnabat Ord. Vit. V 19 p. 447; devotionem ‥ talium ‥ non ~o, nisi propter scandalum Gir. GE I 49 p. 137; ~at eam [sc. opinionem] propter magnam ejus absurditatem T. Sutton Gen. & Corrupt. 73; 1324 compertum est ‥ quod J. C. et J. G. ~averunt lesch' H. B. in marisco, per quod dictus H. amisit, vendicionem dicte lesch' CBaron 136. 2 to find (thing) to be faulty, defective, or in disrepair. c1220 si pro defectu guterie murus predictus ~etur vel minam paciatur ‥ debent illum murum emendare Cart. Osney II 122.

Saved

Recent