vorax
vorax, swallowing greedily, devouring, ravenous, voracious, consuming
vŏrax, ācis, adj. [voro], swallowing greedily, devouring, ravenous, voracious (class.).
- I Lit.: quae Charybdis tam vorax? Cic. Phil. 2, 27, 67: venter, Ov. M. 15, 94.—
- II Trop., devouring, destroying, consuming, destructive, ruinous: pontus, Luc. 2, 664: flamma, Sil. 4, 687: impensae, Val. Max. 7, 1 fin.: usura, Luc. 1, 181.—Comp.: ignis, Ov. M. 8, 839.—In mal. part.: culus, lecherous, lustful, Cat. 33, 4.—Adv.: vŏrācĭter, greedily, voraciously, Macr. S. 6, 5 med.
vorāx, ācis (voro), I) gern und leicht etwas verschlingend, -fressend, -verschluckend, gefräßig, homo vorax et potator vini, Vulg.: rabiosi et voraces lupi, Lact.: vor. Charybdis, Cic.: ignis voracior, Ov.: culus voracior, Catull.: gluttones voracissimi, Schopen, Uned. Scholien p. 5, 8. – II) übtr., fressend, verzehrend, usura, Lucan. 1, 181: impensae, Val. Max. 7, 1, 2.
mihi videtur quod sis ‥ multus edax lupus et ~ax
mira Dei virtus quod ‥ nec natura ~ax nec venator instigans ‥ impios ‥ transvehunt ad rapinam
vulpis est animal ~ax [ME: ]a frech beast & freotewil
civitatem ~ax flamma comburit
hostes ‥ universa ~aci flamme tradunt
vŏrāx, (13) ācis (voro), qui est toujours disposé à dévorer, dévorant, vorace, qui engloutit : Cic. Phil. 2, 67 ; Ov. M. 15, 94 ; voracior ignis Ov. M. 8, 839, feu plus avide.
- 1. vraatzuchtig, onverzadigbaar [Charybdis];
- 2. (metaf.) verterend [flamma].
vorāx ācis, adj.with comp.
- GVOR-, swallowing greedily, devouring, ravenous, voracious, consuming: quae Charybdis tam vorax?: ignis voracior, O.: culus voracior, more lustful, Ct.