voratus
vŏrātus, ūs, m. [voro].
- The devouring, destruction (late Lat.), Jul. ap. Aug. c. Sec. Resp. Jul. 5, 4.—
- II A chasm, Facund. Def. 12, 3.
postquam ‥ mors peravida ‥ archipraesulem ‥ ex Adamitica conditione consumptum insatiabili ~u finierat
vŏrātus, a, um, part. de voro.