About
Menu

vorare

vorare [CL], to swallow or eat up (esp. voraciously), devour. b (of abyss or other cavity) to swallow, engulf. c (of fire or other inanimate agent) to consume, devour (also pr. ppl. as adj.). d (pr. ppl. as adj.) voracious. Jonas propheta naufragus cetoque sorbente ~atus Bede Luke 480D; humanas ~are carnes, id inhumanum est Pull. Sent. 875B; exemplum de cancro, qui volens ~are carnes ostrie ‥ aperit testam suam Spec. Laic. 11; cauda draconis, quam draco ipse ‥ ~at Ripley 341.  b ad quam [voraginem] ‥ marini fluctus ‥ concurrunt, qui in secreta nature penetralia se ibi transfundentes quasi in abyssum ~antur Gir. TH II 14.  c sola illa destina ‥ ab ignibus circum cuncta ~antibus absumi non potuit Bede HE III 17; gloria ejus [sc. mundi] non est gloria sed ignis ~ans Anselm (Ep. 81) III 206; ab igne illo ‥ ~ata fuerat et consumpta corporis omnis substancia Mir. Hen. VI I 16 p. 46.  d testa ‥ capitis ‥ fuit gladio ~ante decisa R. Cold. Osw. 51 p. 380.

Saved

Recent