voraciter
vŏrācĭter, adv., v. vorax fin.
vorāciter, Adv. (vorax), gefräßig, Macr. sat. 7, 5, 24.
[draco ] tantae inormitatis ‥ ut boves ‥ gulosa ventris ingluvie ~iter gluttire soleat
vorax ‥ unde ~iter, ~ius, ~issime adverbia
Cistercienses ‥ in occulto ‥ ~iter utrisque [sc. saginatis et carnibus ] vescuntur
vŏrācĭtĕr (vorax), adv., avec voracité : Macr. Sat. 7, 5, 24.