Δελφοί
Δελφοί, Delphi; Delphians
- Delphi, Δελφῶν ἐς πίονα δῆμον h.Hom. 27.14, cf. S. OT 734; Δελφοῖς at Delphi, Th. 1.143: also Δαλφοί Schwyzer 324.13, Δερφοί Delph. 3(2).238, Δολφοί GDI 3607.5; Aeol. Βέλφοι EM 200.27; Boeot. Βελφός, Βελφίς, etc., IG 7.2385,619, etc.
- II the Delphians, Hdt. 1.54, etc.: sg., Δελφός, pr.n. of king of Delphi, A. Eu. 16; Δ. ἀνήρ E. Andr. 1151, etc.: fem. Δελφίς S. OT 464 (lyr.), etc.; Δελφίς, ίδος, ἡ, territory of Delphi, SIG 534.16 (Delph., iii B.C.); Δελφίδες (sc. δραχμαί) Schwyzer 322 (Delph., v/iv B. C.):—Adj. Δελφικός, ή, όν, Delphic, Delphian, S. OC 413, Pl. Lg. 686a, etc.; Δέλφιος is dub. in Call. Aet. 3.1.20 [Fr. 75.20 Pf.].
Delfos ciu. en Fócide junto al Parnaso, famosa por su santuario y oráculo de Apolo h.Hom.27.14, Hdt.1.13, S.OT 734, X.HG 3.3.1, Alc.307c, Simon.FGE 858, Pi.P.9.75, Ar.V.159, Isoc.6.17, Call.Fr.194.59, AP 16.52 (Phil.), Str.9.3.10, Plu.Thes.5, 18, Sol.4, Paus.1.2.5, Ptol.Geog.3.14.17, Luc.DDeor.18.1, Cont.12, Tim.42, Hld.2.11.5, Orph.h.ad Mus.8, St.Byz.
•
Δελφοῖς
en Delfosἐς Δελφούς
ref. al oráculo de Delfosἐν Δελφοῖσιν
ref. a los juegos píticos
- a the city. ἐν Δελφοῖσιν ἀριστεύσατε in the Pythian games O. 13.43 δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντʼ ἀπὸ Δελφῶν P. 9.75
- b citizens of Delphi βάρυνθεν δὲ περισσὰ Δελφοὶ ξεναγέται sc. at the death of Neoptolemos N. 7.43 Δελφῶν ἱστάμεναι χορὸν [ταχύ]ποδα παρθένοι Pae. 2.98 Λατοίδαν θαμινὰ Δελφῶν κόραι χθονὸς ὀμφαλὸν παρὰ σκιάεντα μελπόμεναι Pae. 6.16 Πανελλάδος, ἅν τε Δελφῶν ἔθνος εὔξατο λιμοῦ[ (prob. a reference to the Theoxenia at Delphi)Πα. 6. 63. Δελφοὶ θεμίστων μάντιες Ἀπολλωνίδαι fr. 192. ]ενοι Δελφοὶ νᾳδʼ[ ?fr. 338. 4.
- IDelphi, a famous oracle of Apollo in Phocis at the foot of Parnassus (called Pytho by Hom. and Hdt.), Hhymn., Soph.
- IIthe Delphians, Hdt.
-
…. τῆς γὰρ ἐμῆς, εἰ δή τίς ἐστιν σοφία καὶ οἵα, μάρτυρα ὑμῖν παρέξομαι τὸν θεὸν τὸν ἐν Δελφοῖς. Χαιρεφῶντα γὰρ ἴστε που. οὗτος ἐμός τε ἑταῖρος ἦν ἐκ νέου καὶ ὑμῶν τῷ πλήθει ἑταῖρός τε καὶ…
Plato, Apology
-
…κατῆλθε. καὶ ἴστε δὴ οἷος ἦν Χαιρεφῶν, ὡς σφοδρὸς ἐφʼ ὅτι ὁρμήσειεν. καὶ δή ποτε καὶ εἰς Δελφοὺς ἐλθὼν ἐτόλμησε τοῦτο μαντεύσασθαι καί, ὅπερ λέγω, μὴ θορυβεῖτε, ὦ ἄνδρες ἤρετο γὰρ δὴ εἴ τις ἐμοῦ…
Plato, Apology
-
…, χελώνην καὶ ἄρνα κατακόψας ὁμοῦ ἧψε αὐτὸς ἐν λέβητι χαλκέῳ, χάλκεον ἐπίθημα ἐπιθείς. τὰ μὲν δὴ ἐκ Δελφῶν οὕτω τῷ, Κροίσῳ ἐχρήσθη · κατὰ δὲ τὴν Ἀμφιάρεω τοῦ μαντηίου ὑπόκρισιν, οὐκ ἔχω εἰπεῖν ὅ τι τοῖσι…
Herodotus, The Histories
-
…κατυπέρτεροι τῷ πολέμῳ ἐγεγόνεσαν, τρόπῳ τοιῷδε γενόμενοι. ἐπειδὴ αἰεὶ τῷ πολέμῳ ἑσσοῦντο ὑπὸ Τεγεητέων, πέμψαντες θεοπρόπους ἐς Δελφοὺς ἐπειρώτων τίνα ἂν θεῶν ἱλασάμενοι κατύπερθε τῷ πολέμῳ Τεγεητέων γενοίατο. ἡ δὲ Πυθίη σφι ἔχρησε τὰ Ὀρέστεω τοῦ Ἀγαμέμνονος…
Herodotus, The Histories
-
…δημοσίου ἐστὶ ὁ θησαυρός, ἀλλὰ Κυψέλου τοῦ Ἠετίωνος. οὗτος δὲ ὁ Γύγης πρῶτος βαρβάρων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν ἐς Δελφοὺς ἀνέθηκε ἀναθήματα μετὰ Μίδην τὸν Γορδίεω Φρυγίης βασιλέα. ἀνέθηκε γὰρ δὴ καὶ Μίδης τὸν βασιλήιον θρόνον ἐς τὸν προκατίζων…
Herodotus, The Histories
-
…λέγεται, ἄλλο γε ἢ ὅτι καὶ τοῦτο ἐνόμισε μαντήιον ἀψευδὲς ἐκτῆσθαι. μετὰ δὲ ταῦτα θυσίῃσι μεγάλῃσι τὸν ἐν Δελφοῖσι θεὸν ἱλάσκετο · κτήνεά τε γὰρ τὰ θύσιμα πάντα τρισχίλια ἔθυσε, κλίνας τε ἐπιχρύσους καὶ ἐπαργύρους καὶ φιάλας χρυσέας…
Herodotus, The Histories
-
…ὁ Κροῖσος, ὑπερήσθη τε τοῖσι χρηστηρίοισι, πάγχυ τε ἐλπίσας καταλύσειν τὴν Κύρου βασιληίην, πέμψας αὖτις ἐς Πυθὼ Δελφοὺς δωρέεται, πυθόμενος αὐτῶν τὸ πλῆθος, κατʼ ἄνδρα δύο στατῆρσι ἕκαστον χρυσοῦ. Δελφοὶ δὲ ἀντὶ τούτων ἔδοσαν Κροίσῳ…
Herodotus, The Histories
-
…ʼσθʼ ὁ χῶρος οὗτος οὗ τόδʼ ἦν πάθος ; Φωκὶς μὲν ἡ γῆ κλῄζεται, σχιστὴ δʼ ὁδὸς ἐς ταὐτὸ Δελφῶν κἀπὸ Δαυλίας ἄγει. καὶ τίς χρόνος τοῖσδʼ ἐστὶν οὑξεληλυθώς ; σχεδόν τι πρόσθεν ἢ σὺ τῆσδʼ ἔχων χθονὸς ἀρχὴν…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…τευ, εἴτε καὶ αὐτῷ ἔδοξε πέμψαντα τὸν θεὸν ἐπειρέσθαι περὶ τῆς νούσου. τοῖσι δὲ ἡ Πυθίη ἀπικομένοισι ἐς Δελφοὺς οὐκ ἔφη χρήσειν πρὶν ἢ τὸν νηὸν τῆς Ἀθηναίης ἀνορθώσωσι, τὸν ἐνέπρησαν χώρης τῆς Μιλησίης ἐν Ἀσσησῷ. Δελφῶν…
Herodotus, The Histories
-
…τε σφέας αὐτοὺς καὶ ξείνοισι ἀπρόσμικτοι · μετέβαλον δὲ ὧδε ἐς εὐνομίην. Λυκούργου τῶν Σπαρτιητέων δοκίμου ἀνδρὸς ἐλθόντος ἐς Δελφοὺς ἐπὶ τὸ χρηστήριον, ὡς ἐσήιε ἐς τὸ μέγαρον, εὐθὺς ἡ Πυθίη λέγει τάδε. ἥκεις ὦ Λυκόοργε ἐμὸν…
Herodotus, The Histories