πέμπω

πέμπω, Ep. inf. -έμεναι, -έμεν, Od. 13.48, 10.18: Ion. impf. πέμπεσκε Hdt. 7.106: fut. πέμψω Od. 5.167, etc.; Dor. πεμψῶ Theoc. 5.141; Ep. inf. πεμψέμεναι Od. 10.484: aor. ἔπεμψα, Ep. πέμψα Il. 1.442, 21.43, etc.: pf. πέπομφα Th. 7.12, X. Cyr. 6.2.10, D. 4.48: plpf. ἐπεμπόμφει, Ion. -εε, X. Cyr. 6.2.9, Hdt. 1.85:—Med. (not in early Prose, exc. in compds. ἀπο-, μετα-, προ-πέμπομαι), fut. πέμψομαι only f.l. in E. Or. 111: aor. ἐπεμψάμην Id. Hec. 977:—Pass., fut. πεμφθήσομαι Str. 1.1.4, Plu. Demetr. 27: aor. ἐπέμφθην Pi. N. 3.59, S. El. 1163, etc.: 3sg. pf. πέπεμπται A. Th. 473, (προ-) Th. 7.77; part. πεπεμμένος D. 23.159, Luc. Alex. 32, D.C. 50.13: plpf. ἐπέπεμπτο Id. 36.18, (προὐπ-) Th. 8.79 (cj.):—

• send, freq. of persons, as messengers, spies, etc., Il. 3.116, A. Th. 37, Hdt. 7.15, etc.; of troops, A. Pers. 34 (anap.), Th. 470: c. dupl. acc., ὁδὸν π. τινά send one on a journey, S. Aj. 739, cf. El. 1163 (Pass.); also of things, πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν Od. 5.167, etc.; π. γράμματα, ἐπιστολήν, Pl. Ep. 310d, 323b; in letters, in the epistolary aorist, Th. 1.129, X. An. 1.9.25, LXX 2 Es. 4.14; π. κακόν τινι send one evil, Il. 15.109; π. παραβᾶσιν Ἐρινύν A. Ag. 59 (anap.); ποινάς, ζημίαν, Id. Eu. 203 (dub.), E. Fr. 506; ψόφον π. ἔσω Id. IT 1308; ὕπνον, ὀνείρατα, S. Ph. 19, El. 460; freq. of omens, π. οἰωνόν, τέρατα, Il. 24.310, X. Mem. 1.4.15, cf. Smp. 4.48; μαντείας S. OT 149; also ἱκεσίους π. λιτάς Id. Ph. 495; π. ἀρωγάς, ἀλκάν, A. Eu. 598, S. OT 189 (lyr.):—Constr.:
• • • 1 c. acc. of place to which, π. τινὰ Θήβας, ἀγρούς, Id. OC 1770 (anap.), OT 761: also c. dat., Ἀΐδᾳ E. IT 159 (anap.): but usu. with Preps., ἐς Τροίην, φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, etc., Il. 6.207, Od. 5.37, etc.; π. εἰς Ἀΐδαο Il. 21.48; δόμον Ἄϊδος εἴσω Od. 9.524; π. εἰς διδασκάλων send to school, Pl. Prt. 325d (so πέμπειν alone, Ar. Fr. 216); π. ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης over. ., Od. 4.560, etc.; π.ἐπὶ Θρῃκῶν ἵππους to them, Il. 10.464; but πέμπειν ἐπί τι send for a purpose, ἐπʼ ὕδωρ Hdt. 5.12; ἐπὶ κατασκοπήν X. Cyr. 6.2.9 (π. εἰς κ. S. Ph. 45); π. ἀρωγὴν ἐπὶ νίκην A. Ch. 477 codd. (anap.); π. ἐπί τινι send to him, Il. 2.6; against. ., A. Ag. 61 (anap.), etc.; for a purpose, ἐπὶ πολέμῳ X. HG 4.8.17; περί τινος about something, Th. 1.91, X. Cyr. 6.2.10; ὑπέρ τινος Epist. Philipp. ap. D. 12.12; παρά or πρός τινα to some one, Th. 2.81, X. An. 5.2.6; ὥς τινα Th. 8.50.
    • 2 folld. by Advbs., οἴκαδε, οἶκόνδε, Od. 19.281, 24.418; ὅνδε δόμονδε Il. 16.445; θύραζε Od. 9.461; πόλεμόνδε Il. 18.452, etc.; ἕταρον γὰρ . . πέμπʼ Ἄϊδόσδε was conducting or convoying Patroclus to Hades, 23.137.
    • 3 folld. by inf. of purpose, τὴν . . ἅρμασι π. νέεσθαι Od. 4.8; ἕπεσθαι Il. 16.575; ἰέναι Od. 14.396; ἱκανέμεν 4.29; ἄγειν 24.419; φέρειν Il. 16.454; φέρεσθαι ib. 681; μήτηρ με πέμπει πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς S. El. 406; send word, πέμπεις . . σῇ δάμαρτι, παῖδα σὴν δεῦρʼ ἀποστέλλειν E. IA 360; πέμπουσιν οἱ ἔφοροι . . στρατεύεσθαι sent him orders to march, X. HG 3.1.7: also c. part., κήρυκας π. ἀγγέλλοντας IG 1(2).76.22: the place from which is expressed by ἀπό or ἐκ, Il. 16.447, Od. 11.635, etc.
    • 4 abs., ἐπέμψαμεν πρὸς ὑμᾶς περὶ ἀποστάσεως Th. 3.13; πέμπει κελεύων Th. 1.91, 2.81; ἐκέλευε . . πέμπων X. An. 2.3.1; ἔπεμπε πρὸς Κῦρον δεόμενος Id. Cyr. 1.5.4; ἔπεμπον ἐρωτῶντες Id. An. 6.6.4, etc.
    • 5 send forward, nominate a person for a post, ὀνόματα Wilcken Chr. 28.20 (ii A.D.):—Pass., ib. 392.7 (ii A.D.).
  • II send forth or away, dismiss, send home, τὸν ξεῖνον Od. 7.227, al.: less freq. in Il., as 24.780; χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν ‘welcome the coming, speed the parting guest’, Od. 15.74; ὑπέδεκτο καὶ πέμπε 23.315; of the father who sends off his daughter to go to her husband, c. dat., 4.5; π. τινὰ ἄποικον S. OT 1518, etc.
  • • 2 of missiles, discharge, shoot, πέτρας Hes. Th. 716: metaph., ὄμματος . . τόξευμα A. Supp. 1005: abs., οἱ πολλάκις πέμποντες ἔστιν ὅτε τυγχάνουσι τοῦ σκοποῦ Eun. VS p.495 B.
    • 3 of words, send forth, utter, A. Th. 443, S. Ph. 846 (lyr.), 1445 (anap.).
  • III conduct, escort, Il. 1.390, Od. 14.336, S. Tr. 571, etc.; freq. of Hermes and other gods, Od. 11.626, A. Eu. 12, Supp. 219; ὁ πέμπων abs., of Hermes, S. Ph. 133 (cf. πομπός, πομπαῖος, etc.); of a ship, convey, carry, Od. 8.556, cf. A. Supp. 136 (lyr.); κραιπνοφόροι δέ μʼ ἔπεμψαν αὖραι Id. Pr. 132 (lyr.), cf. Pi. P. 4.203 (Pass.).
  • • 2 πομπὴν π. conduct, or take part in, a procession, Hdt. 5.56, Ar. Ec. 757, Th. 6.56, Lys. 13.80, D. 4.26, etc.; π. χορούς move in dancing procession, E. El. 434 (lyr.); Παναθήναια π. Men. 494, Philostr. VA 4.22:—Pass., φαλλὸς Διονύσῳ πεμπόμενος carried in procession in his honour, Hdt. 2.49, cf. Plu. Aem. 32, Demetr. 12; τῆς πομπῆς ὅπως ἂν ὡς κάλλισταπεμφθῇ IG 1(2).84.27; χορὸς ὁ εἰς Δῆλον πεμπόμενος X. Mem. 3.3.12.
  • IV send as a present, εἵματα, σῖτον, Od. 16.83, 4.623; π. δῶρα, σκῦλα, ξένια, Hdt. 7.106 (Act. and Pass.), S. Ph. 1429, X. Cyr. 3.1.42.
  • V send up, produce, ὅσα πέμπει βιόδωρος αἶα S. Ph. 1162 (lyr.).
• B Med., πέμπεσθαί τινα send for one, S. OC 602, ubiv. Sch.; τί χρῆμʼ ἐπέμψω τὸν ἐμὸν ἐκ δόμων πόδα; E. Hec. 977.
• • II send in oneʼs own service or cause to be sent, S. OT 556, Luc. Tox. 14.

πέμπω, πέμψω, Hom. nur im praes., impf., fut. u. aor. act., bei Folgdn auch perf. πέπομφα, Thuc. 7.12, Plat. Ep. II.312d, Eryx. 392c, Luc. D.D. 24.2 u. a.Sp., perf. pass. πέπεμπται, Aesch. Spt. 463, das partic. πεπεμμένος nur bei Phot.;
schicken, senden ; τὴν σὺν νηῒ Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσι, Il. 1.390 ; ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ μυρμιδόνεσσιν, 16.240 ; πρὸς ἄστυ κήρυκας, 3.116 ; πέμπε δέ μιν Λυκίηνδε, 6.168, u. oft, bes. von Gesandten u. Herolden ; u., bes. bei den Phäaken, entsenden, die an ihre Insel Verschlagenen ; u. daher ὄφρα σε τῇ πέμπωσι νῆες, Od. 8.556, daß die Schiffe dich dahin geleiten, führen (die Vrbd. mit Präpositionen, wie ἐπί τινα, nach Jemandem schicken, um ihn holen zu lassen, sind unter den einzelnen Präpositionen angegeben); δόμον Ἄϊδος εἴσω, Od. 9.524, d.i. töten ; Il. 23.137, einem Toten das Geleit geben, seinem feierlichen Leichenzuge folgen. – Aber auch von leblosen Sachen, ὅ, ττι κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ, Il. 15.109, Einem Unglück senden, verhängen ; οὖρον ὄπισθεν, guten Fahrwind von hinten nachsenden, Od. 5.167 ; εἵματα, σῖτον, 16.83, mitgeben, die Reisebedürfnisse. – C. inf., der ausführlicher den Erfolg oder die Absicht des Schickens ausdrückt, πέμπειν τινὰ νέεσθαι, Od. 4.8, 13.206, ἕπεσθαι, Il. 16.575, ἰέναι, Od. 14.396, ἱκάνειν, 4.29, ἄγειν, 24.419, φέρειν, Il. 16.454, φέρεσθαι, 16.681. – In manchen Vrbdgn ist es heimsenden, in die Heimat zurücksenden, Od. 4.29, 7.227, 264, 13.39 u. öfter ; χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν, 15.74. – Von Geschossen, absenden, schleudern, Hes. Th. 716 u. A. – Aehnlich Pind. u. Tragg.: υἱοὺς ἐπὶ πόνον πέμπε, Pind. P. 4.178 ; παντᾶ ἀγγελίαν πέμψω, Ol. 9.25 ; ὄλβον, Glück verleihen, 2.21 ; ἀνέμων ῥιπαῖσι πεμφθεὶς ὑπὸ Τρωΐαν, N. 3.59, wie κραιπνοφόροι δέ μʼ ἔπεμψαν αὖραι Aesch. Prom. 132, der auch vrbdt ἐς οὐρανὸν πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη, Spt. 425 ; πέμψω πολύδακρυν ἰαχάν, Pers. 938, ausstoßen ; Soph. βαιάν μοι πέμπε φάμαν, Phil. 835, = βαιὰ φώνησον, vgl. 1431 ; Eur. φήμην πέμπων βασιλείᾳ, Hipp. 158 ; εἰς οὖς ἀεὶ πέμπουσα μύθους, Or. 616 ; πέμψω λόγους Κρέοντι, Suppl. 357, d.i. Boten, die da sagen sollen ; πέμψω δὲ φέγγη λαμπάδων, Aesch. Eum. 976 ; ὄμματος θελκτήριον τόξευμʼ ἔπεμψεν ἐπί τινι, Suppl. 983, Soph. τὴν αἰχμάλωτον ἣν ἔπεμψας εἰς δόμους, Trach. 416 ; σκῦλά τʼ εἰς μέλαθρα σὰ πέμψεις, Phil. 1415 ; τὸν οὖν παρόντα πέμψον εἰς κατασκοπήν, 45, u. oft, mit ähnlicher Angabe des Zweckes ; auch c. inf., μήτηρ με πέμπει πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς, El. 938 ; πρός τι, 670 ; von den Gewächsen, welche die Erde aufsprossen läßt, ὅσα πέμπει βιόδωρος αἶα, Phil. 1146 ; auch das med., für sich zu Jemandem schicken, O.R. 556 ; vgl. Eur. Or. 111, der auch vrbdt φάσγανον εἴσω σαρκὸς ἔπεμψεν, hineinsenken, -schlagen, Phoen. 1571 ; u. übertr., φόβον πέμψας ἔσω, I.T. 1308 ; Ar. u. in Prosa, πέμπεσκε, Her. 7.106. Man bemerke Vrbdgn wie ὑπό τε ἀγγέλων πέμπων καὶ παροῦσι φράζων, durch Boten sagen – μάρτυρας ἐπέμποντο τοὺς περὶ τὸν Τιβέριον, sie ließen diese als Zeugen vorladen, Pol. 32.5.2, wenn die Lesart richtig ist. – Πομπὴν πέμπειν, einen Umzug, eine Prozession halten, Thuc. 6.56 ; Her. 2.49. Eben so χορούς, ἑορτάς, Παναθήναια, wie ἄγειν, vgl. Meineke quaest. Men. p. 166 ; einen Triumphzug halten, Plut. Aemil. 32 ; ἐπινίκια, DC. 36.8 ; oft auch πέμπειν τινὰ ἐν τοῖς ἐπινικίοις, 36.2.

πέμπω

Fut. πέμψω Il. 1.184 : Od. 1.93, Od. 4.589, Od. 5.140, 167, Od. 16.81, 83 Od. 18.84, Od. 21.342.

3 sing. -ει Od. 14.517, Od. 15.34, 339.

1 pl. -ομεν Od. 21.309.

3 pl. -ουσι Od. 4.564, Od. 5.37, Od. 14.333, Od. 19.290.

Infin. πέμψειν Il. 21.48. πεμψέμεναι Od. 10.484.

2 sing. aor. πέμψας Il. 15.27.

3 sing. ἔπεμγε Il. 1.442 : Od. 11.623, 626. πέμψε Il. 18.240, Il. 21.43.

3 pl. ἔπεμψαν Od. 4.586, Od. 17.149. πέμψαν Od. 23.340.

Subj. πέμψω Od. 2.133, Od. 6.255.

2 sing. -ῃς Il. 16.445.

1 pl. -ωμεν Od. 20.383.

Opt. πέμψαιμι Od. 21.374.

2 sing. -ειας Od. 9.350.

3 sing. -ειε Od. 11.635.

Imp. πέμψον Il. 10.464, Il. 24.310, 430 : Od. 23.369, Od. 5.25.

Pple. pl. πέμψαντες Od. 1.38.

Infin. πέμψαι Il. 2.6 : Od. 9.524, Od. 14.336, 396.

(ἀπο-, ἐκ-, παρα-, προ-)

• • 1

    To send, send forth, cause to go, dispatch : αἴ κε ζὼν πέμψῃς Σαρπηδόνα ὅνδε δόμονδε Il. 16.445. Cf. Il. 15.27, Il. 16.447, 671, 681, Il. 18.240, Il. 21.48, Il. 23.137 : δόμον Ἄϊδος εἴσω Od. 9.524. Cf. Od. 4.8, 29, 564, Od. 9.461, Od. 11.635, Od. 18.84, Od. 20.383, Od. 21.309, 374, Od. 24.419.

    To send away or back : αἴ κʼ ἀπὸ μητέρα πέμψω Od. 2.133. Cf. Il. 1.184, Il. 21.43.

  • 2

    To send or dispatch on an errand or mission or for some specified or indicated purpose (the purpose sometimes expressed by an infin. or fut. pple.) : πρό μʼ ἔπεμψεν Ἀγαμέμνων παῖδα σοὶ ἀγέμεν Il. 1.442, πέμψαι ἐπʼ Ἀγαμέμνονι Ὄνειρον Il. 2.6. Cf. Il. 3.116, Il. 6.168, 207, Il. 9.253 = 439=Il. 11.766, Il. 9.438, 575, Il. 16.240, 454 (to bear him), 575, Il. 18.237, 452, Il. 24.310 : Ἑρμείαν πέμψαντες Od. 1.38, ἐνθάδε μʼ ἔπεμψε κύνʼ ἄξοντα Od. 11.623. Cf. Od. 4.5 (i.e. as his bride), 799, Od. 13.66.

  • 3

    In reference to inanimate objects, to send, cause to go : ἐκ θεμείλια κύμασι πέμπεν Il. 12.28 : οὖρον Od. 5.167. Cf. Od. 15.34.

    To send or dispatch by an intermediary : εἵματʼ ἐνθάδε καὶ σῖτον Od. 16.83. Cf. Od. 4.623.

    To send (evil upon a person) Il. 15.109.

  • 4

    To dispatch on one’s way, speed, arrange for or preside over the departure of : σὺ δὲ τοῦτον πέμψον σὺν δίφρῳ καὶ υἱέϊ Od. 23.369. Cf. Il. 24.780 : Od. 4.589, Od. 5.140, 263, Od. 7.227=Od. 13.48, Od. 7.264, Od. 9.350, Od. 10.18, 484, Od. 13.39, 52, 206, Od. 14.396, 517=Od. 15.339, Od. 15.15, 74, Od. 16.81=Od. 21.342, Od. 19.461, Od. 23.315.

  • 5

    To conduct, convoy, convey, take with one, bring, escort, see safe : Χρυσηΐδα ἐς χρύσην Il. 1.390. Cf. Il. 10.464, Il. 24.430 : ὄφρα σε πέμψω πατρὸς ἐμοῦ πρὸς δῶμα Od. 6.255. Cf. Od. 1.93, Od. 4.560=Od. 5.17 = 142=Od. 17.146, Od. 4.586=Od. 17.149, Od. 5.25, 37, Od. 8.556, Od. 11.626, Od. 14.333=Od. 19.290, Od. 14.336, Od. 16.228=Od. 20.188, Od. 19.281, Od. 23.340.

πέμπω (πέμπω, -ει: πέμπων, -οισα: fut. πέμψω: impf. πέμπε(ν), -ον: aor. πέμψε(ν), (ἔ）πεμψαν; πέμψῃ; πέμψαντα: pass. πέμπεται; -όμενοι: aor. πεμφθείς, -εῖσαν, -έν.)

• 1send
• • a τεαὶ γὰρ ὧραι μʼ ἔπεμψαν μάρτυρʼ ἀέθλων O. 4.2 κυρίῳ δʼ ἐν μηνὶ πέμποισʼ ἀμφιπόλους ἐκέλευσεν O. 6.32 καὶ ἐγὼ νέκταρ χυτὸν ἀεθλοφόροις ἀνδράσιν πέμπων ἱλάσκομαι O. 7.8 ὣς ἐμοὶ φάσμα λέγει Κρονίδα πεμφθὲν βαρυγδούπου Διός O. 8.44 παντᾷ ἀγγελίαν πέμψω ταύταν O. 9.25 τόδε μὲν μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται P. 2.68 πέμψεν κασιγνήταν ἐς Λακέρειαν P. 3.32 “τοί μʼ κρύβδα πέμπον” P. 4.114 πέμψε δʼ Ἑρμᾶς υἱοὺς ἐπʼ ἄτρυτον πόνον P. 4.178 σὺν Νότου δʼ αὔραις ἐπʼ Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι ἤλυθον P. 4.203 ἀλλὰ θεῶν βασίλεα σπερχθεῖσα θυμῷ πέμπε δράκοντας ἄφαρ N. 1.40 θαλασσίαις ἀνέμων ῥιπαῖσι πεμφθεὶς ὑπὸ Τροίαν sc. Achilles N. 3.59 ἐγὼ τόδε τοι πέμπω μεμιγμένον μέλι λευκῷ σὺν γάλακτι N. 3.77 Κλεωναίου τʼ ἀπʼ ἀγῶνος ὅρμον στεφάνων πέμψαντα καὶ λιπαρᾶν εὐωνύμων ἀπʼ Ἀθανᾶν (sc. υἱόν: “sending home”) N. 4.18 πέμψεν θεὸς αἰετόν I. 6.49 “χθόνα τοί ποτε καὶ στρατὸν ἀθρόον πέμψαν κεραυνῷ τριόδοντί τε ἐς τὸν βαθὺν Τάρταρον” sc. Zeus and Poseidon Πα. 4. 43. ἐρατᾶν ὄχημʼ ἀοιδᾶν τοῦτό τοι πέμπω μεταδόρπιον fr. 124. 2. ὁπόταν θεὸς ἀνδρὶ χάρμα πέμψῃ fr. 225. met., (φιάλαισι) ἅς ποθʼ ἵπποι κτησάμεναι Χρομίῳ πέμψαν N. 9.52 add. inf., Δωρίων αὐτῷ στεφάνωμα κόμᾳ πέμπεν ἀναδεῖσθαι σελίνων I. 2.16
  • b send aloft, raise ἐς αἰθέρα μιν (= Ῥόδον) πεμφθεῖσαν O. 7.67 met., ὅταν θεοῦ Μοῖρα πέμψῃ ἀνεκὰς ὄλβον ὑψηλόν (v. l. πέμψῃ) O. 2.22
  • c in tmesis, ἐπί τε κλυτὰν πέμπετε χάριν (v. ἐπιπέμπω) fr. 75. 2.
  • d frag. π]έμπει Πα. 12. a. 12.

πέμπω , fut. πέμψω, aor. ἔπεμψα, πέμψεν: send, dismiss, send or convey home, escort; the last meaning constitutes a characteristic difference between the Greek verb and the Eng. ‘send,’ Il. 1.390, Od. 11.626; freq. of the Phaeacians in Od.

πέμπω

• • Ito send, despatch, Il., etc.; of a ship, to convey, carry, Od.; c. dupl. acc., ὁδὸν π. τινά to conduct one on his way Soph.
  • IIto send forth or away, dismiss, like ἀποπέμπω, to send home, Hom.; χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν, welcome the coming, speed the parting guest, " Od.
  • • 2of missiles, to discharge, shoot forth, Hes.
    • 3of words, to send forth, utter, Aesch., Soph.
  • IIIto conduct, convoy, escort, Lat. deduco, Hom., etc.; ὁ πέμπων absol., of Hermes, Soph.:— πομπὴν πέμπειν to conduct a procession, Hdt., Thuc.; π. χορούς Eur., Xen.: in Pass., πέμπεσθαι Διονύσωι to be carried in procession in his honour, Hdt.
  • IVto send with one, give as provision for a journey, Od., Hdt., etc.
  • Vlike ἀναπέμπω, to send up, produce, Soph.
• Bin Mid., πέμπεσθαί τινα, μεταπέμπεσθαι, to send for one, Soph., Eur.
• • IIto send for oneself, to send in oneʼs own service or cause some one to be sent, Soph.