Ληναΐτης
Λην-ᾱΐτης [ῑ], ου, ὁ,
- = Ληναϊκός, θόρυβος Ar. Eq. 547 (anap.).
Ληνᾱΐ̄της -ου Aristoph. Eq. 547, see Ληναϊκός.
Ληναΐτης, ου [ᾱῑ] adj. m. c. Ληναϊκός, Ar. Eq. 547.
Ληναΐτης
Ληνᾱΐτης, ου, ὁ,
= Ληναϊκός, Ar.