αἰανής
αἰανής, dreary, dismal, direful, horrid
- δεῖπνον αἰηνές Archil. 38; αἰανὴς κόρος, κέντρον, λιμός, Pi. P. 1.83, 4.236, I. 1.49: also in Trag. (not E.), Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα A. Eu. 416; νυκτὸς αἰ. κύκλος S. Aj. 672; αἰ. νόσος A. Eu. 479, 942 (lyr); αἰ. βάγματα Id. Pers. 636 (lyr.); αἰ. πάνδυρτον αὐδάν ib. 941 (lyr.); Πέλοπος . . ἱππεία, ὡς ἔμολες αἰ. τᾷδε γᾷ S. El. 506; of Time, εἰς τὸν αἰ. χρόνον A. Eu. 572, IG 9(1).886.2 (Corcyra); eternal, θεός Lyc. 928. Adv. αἰανῶς for ever, A. Eu. 672:— αἰανός, Hsch., Suid. s.v. λεύκη ἡμέρα, and v.l. in A. Eu. 416, 479, S. Aj. 672, El. 506, is dub. (Prob. fr. αἰεί, everlasting, perpetual, hence in bad sense, wearisome, persistent.)
I
1 fatal, infausto, funesto
δεῖπνον
κόρος
κέντρον
λιμός
βάγματα
αὐδά
νυκτὸς αἰανῆ τέκνα
νυκτὸς αἰ. κύκλος
Πέλοπος ... ἱππεία
(por la maldición del auriga Mirtilo)
2 eterno
αἰ. χρόνος
θεός
• neutro adverb. eternamente, Lyr.Adesp.458.1.3.S.
II adv. -ῶς para siempre A.Eu.672.
•De *sai-u̯-, cf. lat. saeuus; c. otros alargamientos αἱμωδία, αἰνός, gót. sain, etc. El sentido
• Adv. αἰανῶς μένειν 642 ; s. αἰανός.
- 1irritating, nagging ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας P. 1.83 ἐμβάλλων τʼ ἐριπλεύρῳ φυᾷ κέντρον αἰανὲς P. 4.236 γαστρὶ δὲ πᾶς τις ἀμύνων λιμὸν αἰανῆ τέταται I. 1.49 εἴ τις ἀνδρῶν κατέχει φρασὶν αἰανῆ κόρον I. 3.2
- Idreary, dismal, direful, horrid, νυκτὸς αἰανῆ τέκνα, νυκτὸς αἰανὴς κύκλος, αἰανὴς νόσος Aesch., Soph., etc.
- IIof Time, εἰς τὸν αἰανῆ χρόνον Aesch.; and so in adv. αἰανῶς for ever, Aesch. The prob. deriv. is from αἰεί, everlasting, whence may come the notion of neverending, wearisome, dreary.