Logeion | αὐλός

αὐλός, ὁ,

pipe, flute, clarionet, Il. 10.13, 18.495, h.Merc. 452; Λύδιος Pi. O. 5.19; Ἔλυμος, i.e. Φρύγιος (q. v.), S. Fr. 398; Λίβυς E. Alc. 347; αὐ. γυναικήιος, ἀνδρήιος, Hdt. 1.17; αὐ. ἀνδρεῖοι, παιδικοί, παρθένιοι, Ath. 4.176f, Poll. 4.81; ὁ παρθένιος αὐ. τοῦ παιδικοῦ ὀξύτερος Arist. HA 581b11; διδύμοις αὐλοῖσιν ἀεῖσαι Theoc. Ep. 5.1; ἐμφυσᾶν εἰς αὐλούς D.S. 3.59; αὐ. Ἐνυαλίου, i.e. a trumpet, AP 6.151 (Tymn.); ὑπʼ αὐλοῦ to the sound of the flute, Hdt. l.c.; πρὸς τὸν αὐ., ὑπὸ τὸν αὐ., X. Smp. 6.3, etc.: pl., αὐλοὶ πηκτίδος pipes of the πηκτίς, IG 4.53 (Aegina).
- - 2 hollow tube, pipe, groove, περόνη τέτυκτο αὐλοῖσιν διδύμοισι the buckle was furnished with two pipes or grooves (into which the tongue fitted), Od. 19.227; ἐγκέφαλος παρʼ αὐλὸν ἀνέδραμε spirted up beside the vizard (cf. αὐλῶπις), or beside the socket of the spear-head into which the shaft fitted, Il. 17.297; but in Od. 22.18 αὐλὸς παχύς means the jet of blood through the tube of the nostril; αὐλὸς ἐκ χαλκείου the smithʼs bellows, Hp. Art. 47, 77, cf. Th. 4.100; tube of the clepsydra, Arist. Pr. 914b14; βλέπειν διʼ αὐλοῦ Id. GA 780b19.
  - 3 in animals, blow-hole of cetacea, Id. HA 589b19, PA 697a17; funnel of a cuttle-fish, Id. HA 524a10; conus arteriosus in fishes, ib. 507a10, Resp. 478b8; duct, prob. in Id. GC 322a28.
  - 4 stadium (cf. δίαυλος), Lyc. 40.
  - 5 haulm of grain, Sch. Theoc. 10.46.
  - 6 cow-bane, Cicuta virosa, Ps.-Plu. Fluv. 10.3.
  - 7 εἶδος ἀκολάστου σχήματος, EM 170.28.
- II razor-shell, = σωλήν (q.v.), Diph.Siph. ap. Ath. 3.90d, Plin. HN 32.103.

I mús.

1 denominación de varios instrumentos de viento, excepto la σάλπιγξ flauta

a) gener. θαύμαζεν (sc. Ἀγαμέμνων) ... αὐλῶν συρίγγων τ' ἐνοπήν Il.18.495, φόρμιγγα ... καὶ βοὰν αὐλῶν ... συμμεῖξαι Pi.O.3.8, ἐμπνεόμενα ὄργανα ... αὐλοὶ καὶ σύριγγες Poll.4.67

• caracterizada por lo melodioso de su música αὖλος δ' ἀδυ[μ]έλης Sapph.l.c., ἁδυεπής τε λύρα γλυκύς τ' αὐλός τε βοὴν ἔχον Pi.O.10.94, cf. B.2.12

• gener. como tal instrumento αὐ]λῶν βοαί B.9.68, cf. Critias Eleg.8.4, Archyt.B 1, φωνή Pl.Prt.347d, ὥσπερ οἱ κορυβαντιῶντες τῶν αὐλῶν δοκοῦσιν ἀκούειν Pl.Cri.54d;

b) en constr. ὑπ' αὐλοῦ al son de la flauta κώμαζον ὑπ' αὐλοῦ Hes.Sc.281, ἐστρατεύετο δὲ ὑπὸ συρίγγων ... καὶ αὐλοῦ Hdt.1.17, Plu.2.41c, ὁ ὑποκριτὴς τετράμετρα πρὸς τὸν αὐλὸν κατέλεγεν X.Smp.6.3

• esp. para acompañar la danza χοροὶ παρθένων λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται Pi.P.10.39, χορευτὴς αὐ. S.Fr.828f;

c) en rel. c. sus orígenes: invento de Atenea παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος Pi.P.12.19

• invento del frigio Yagnis Marm.Par.10

• beocio y argivo, Paus.4.27.7

• fenicio ὀνομάζονται δὲ οἱ αὐλοὶ γίγγροι ὑπὸ τῶν Φοινίκων Ath.174f

• libio Λίβυς ... αὐ. E.Alc.347, HF 684, Duris 16, cf. Poll.4.74

• Τυρρηνός Poll.4.70

• ἱπποφορβός· Λιβύες ... χρῶνται δ' αὐτῷ πρὸς τὰς ἵππων νομάς Poll.4.74;

d) por el origen de la melodía: eolio Αἰολίσσιν ἐν πνοαῖσιν αὐλῶν Pi.N.3.79, lidio Λυδίοις ... αὐλοῖς Pi.O.5.19, frigio Φρυγίων αὐλῶν ... καλάμοις E.IA 577, cf. Trag.Adesp.629.5, Aristid.Quint.85.4;

e) modalidades según el material o la forma καλαμίνοι Ar.Fr.150, cf. E.IA 577, usada por los dorios de Italia, Ath.182d

• ἐλεφαντίνοι αὐλοὶ παρὰ Φοίνιξιν Ath.182e

• λώτινοι en Egipto, Ath.182d

• ἡ δὲ ὕλη τῶν αὐλῶν κάλαμος ἢ χαλκὸς ἢ λωτὸς ἢ πύξος, ἢ δάφνης ... κλάδος ἢ κέρας ἢ ὀστοῦν ἐλάφου Poll.4.71, ἐκ νεβροῦ κώλων usada por los tebanos, Ath.182e, Poll.4.75

• γυπῶν ὀστοῖς usadas por andrófagos y arimaspos, Poll.4.76;

f) modalidades según características musicales

• cinco tipos diferentes atendiendo a las tonalidades παρθένιοι sopranos, παιδικοί contraltos, κιθαριστήριοι tenores, τέλειοι barítonos, ὑπερτέλειοι bajos Aristox.Harm.26.9

• παρθένιος αὐ. τοῦ παιδικοῦ ὀξύτερος Arist.HA 581^b11

• ἀνδρεῖοι graves, γυναικεῖοι agudas Hdt.1.17

• por el número de notas πολυχορδότατος Pl.R.399d;

g) de agujeros δίοποι, ἡμίοποι Poll.4.77

• gener. c. cuatro agujeros, Poll.4.80 op. a la πολύτρητος inventada por Diodoro de Tebas, Poll.4.80

• tipo especial de amplia variedad tonal μάγαδις αὐ. Ath.182d

• πολύφθογγος, πολύφωνος, πολυκαμπής, πολυμελπής Poll.4.67, por el acompañamiento κιθαριστήριος Poll.4.77, por el uso ἐμβατήριος Poll.4.82.

2 flauta travesera πλάγιος ... Λιβύων τὸ εὕρημα Poll.4.74.

3 flauta doble de tubos simétricos διδύμοις αὐλοῖσιν ἀεῖσαι Theoc.Ep.5.1, πλάγιος cf. supra

• de tubos asimétricos ἄνισοι αὐλοί INikaia 277.6 (I/II d.C.)

• de varias piezas κηρο{κο}χυτοί IG 4.53.1 (Egina).

4 tubo de la siringe ἡ σύριγξ αὐλοὶ μέν εἰσι πολλοί Ach.Tat.8.6.3.

II todo objeto alargado y hueco

1 tubo del casco para el penacho ἐγκέφαλος παρ' αὐλὸν ἀνέδραμε Il.17.297, de una fíbula περόνη τέτυκτο αὐλοῖσιν διδύμοισι Od.19.227, como pieza de una máquina lanzallamas κεραίαν μεγάλην ... ἐκοίλαναν ... καὶ ξυνήρμοσαν ... ὥσπερ αὐλόν Th.4.100

• de un fuelle πρηστῆρος αὐ. Anaximand.B 4

• por extensión fuelle αὐ. ἐκ χαλκείου Hp.Art.47

• de la clepsidra, Emp.B 100.10, Arist.Pr.914^a14, 27

• ref. a un tubo a guisa de catalejos ὁ δι' αὐλοῦ βλέπων ... ὄψεται δὲ πορρώτερον Arist.GA 780^b19

• gener., como comparación, de una protuberancia puntiaguda en huevos de algunos anim. οἷον αὐλός Arist.GA 752^b3.

2 conducto para respirar, de cetáceos αὐλὸν δὲ διὰ τὸ πλεύμονα ἔχειν Arist.PA 697^a17

• para comer τὰ δὲ διὰ τὴν τροφὴν αὐλὸν (ἔχει) τῶν ἐναίμων ζῴων Arist.HA 589^b19

• de los cefalópodos para lanzar la tinta, Arist.HA 524^a10

• conus arteriosus del corazón de peces grandes ἐπ' ἄκρας τῆς καρδίας ... αὐ. ἐστι Arist.HA 507^a10.

3 canilla, caña de las patas de los caballos, Opp.C.1.189.

4 caña, paja de las espigas, Sch.Theoc.10.46d, usada por los frigios para sorber cerveza, Archil.116.

III fig. por la forma externa

1 n. de un marisco solen coartactus, navaja Diph.Siph. en Ath.90d, Plin.HN 32.103.

2 bot. cicuta virosa Dercyl.Hist.7.

3 como glos. a ἔναυλος angostura, cañón αὐλὸς γὰρ πᾶν τὸ στενὸν καὶ βαθὺ καὶ ἐπίμηκες Sch.Er.Il.16.71.

4 canuto καὶ τῶν βασιλικῶν ἵππων τὸ ἔμπλεγμα Phot.α 3179.

5 otro n. de στάδιον Lyc.40, Phot.l.c.

IV fig. por referencia a lo que puede discurrir por un tubo

1 chorro de sangre αὐλὸς ἀνὰ ῥῖνας παχὺς ἦλθεν αἵματος Od.22.18.

2 corriente de aire αὐ. τοῦ πνεύματος de la pronunciación de las vocales largas, D.H.Comp.14.8.

•DMic. au-ro, a-pa-u-ro.

•De la raíz *HeH^u̯₁l- en grado ø *H°H^u̯₁l- > *aul-, cf. lit. aũlas, het. ḫallu-, lat. aluus, arm. uł. Tb. de esta raíz gr. καυλός, lit. kaũlas, c. resultado de H inicial en sandhi.

αὐλός, οῦ (ὁ)

I tout instrument à vent, part. flûte, primitiv. faite d’un roseau, postér. de bois, d’ivoire, de métal, etc. avec une languette (v. γλωσσίς) et analogue à notre hautbois ou clarinette, Il. 10, 13 ; 18, 495 ; Hh. Merc. 452 ; Pd. Att. ; ὑπ’ αὐλοῦ, Hdt. 1, 17 ; πρὸς αὐλόν, Xén. An. 6, 1, 5 ; πρὸς τὸν αὐλόν, Xén. Conv. 3, 1 ; 6, 4 ; ὑπὸ τὸν αὐλόν, Xén. Conv. 6, 3 ; Plut. M. 41c, au son de la flûte ; plur. δίδυμοι αὐλοί, double flûte, Thcr. Epigr. 5 ; p. ext. αὐλὸς Ἐνυαλίου Anth. 6, 151, flûte d’Enyalios, c. à d. trompette ||

II p. anal. tout tuyau ou conduit creux et allongé, part. :

1 tube : tube où l’on fixe le plumet d’un casque, Il. 17, 297 ; tube d’un soufflet de forge, Hpc. 814d ; 837b ; tube d’une clepsydre, Arstt. Probl. 16, 8, 7, etc. ; p. anal. t. d’anat. vaisseau reliant le cœur et l’aorte, Arstt. Respir. 16, 4, etc. ; ouverture par laquelle les cétacés rejettent l’eau de mer, Arstt. H.A. 4, 10, 11 ||

2 au plur. bandes allongées, au haut d’un manteau, et portant l’une le crochet d’une agrafe, l’autre la boucle où s’engage le crochet, Od. 19, 227 ||

3 jet de sang, Od. 22, 18 ||

4 espace allongé, part. le stade, Lyc. 40 (cf. δίαυλος) ||

III c. αὐλών, DH. 3, 43 ||

IV sorte de poisson (v. σωλήν) ||

➳ Acc. pl. dor. αὐλώς, Thcr. Idyl. 10, 34.

Étym. R. indo-europ. *h₂eu-l-, tube ; cf. ἔναυλος, lat. alvus avec métath.

αὐλός -οῦ, ὁ
1. pijp, buis(je): παρ’ αὐλόν langs de pijp aan de lanspunt Il. 17.297; περόνη ... αὐλοῖσιν διδύμοισι een broche met dubbele sluitingshuls (voor de speld) Od. 19.227; uitbr. straal: αὐλὸς ... παχὺς ... αἵματος een dikke straal bloed Od. 22.18.
2. aulos (blaasinstrument met riet, zoals hobo of klarinet): ὑπὸ ... αὐλοῦ onder begeleiding van aulosmuziek Hdt. 1.17.1; πρὸς αὐλὸν ὀρχεῖσθαι op aulosmuziek dansen Xen. An. 6.1.5.

αὐλός, (ἄω, αὔω), ὁ,
1) jedes Blaseinstrument, bes. die Flöte, teils von Rohr u. Holz, teils von Knochen u. Metall, von unserer Flöte sowohl durch das eingesetzte Mundstück (γλωσσίς), als durch den stärkeren, tieferen Ton verschieden ; Il. 10.13, 18.495 ; H.h. Merc. 451. Es gab bei den verschiedenen griechischen Stämmen verschiedene Flöten ; Her. unterscheidet γυναικεῖος καὶ ἀνδρεῖος, 1.17 ; Pind. spricht von βοή u. καναχὴ αὐλῶν, Ol. 3.8, P. 10.39 ; καλλιβόας Soph. Ir. 658 ; βαρύβρομος Eur. Hel. 1367 ; ἐριβρεμέτης Archi. 4 (VI.195); Ἐνυαλίου, die Trompete, Tymn. 1 (VI.157). Man sagte πρὸς αὐλὸν ὀρχεῖσθαι, λέγειν, Xen., wie ὑπʼ αὐλοῦ, Her., ὑπὸ τὸν αὐλόν, Xen., s. die Präpos.
2) jede Röhre, röhrenartiger Körper, nach Ath. V.189c πᾶν τὸ διατεταμένον εἰς εὐθύτητα σχῆμα. ὥσπερ τὸ στάδιον, wie Lycophr. 40 ; ἐγκέφαλος παρʼ αὐλὸν ἀνέδραμεν Il. 17.297, das Gehirn spritzte neben der Röhre des Speers heraus. Andere erkl. röhrenweis, d.i. stromweis, wie Od. 22.18 αὐλὸς παχύς ein dicker Blutstrom ist ; Poll. 5.20 αὐλός, τῆς λόγχης τὸ περὶ τὸ ξύλον ; Eusth. ἡ ὀπὴ τῆς αἰχμῆς, ᾗ τὸ ξύλον ἐμβάλλεται ; Od. 19.227 περόνη τέτυκτο αὐλοῖσιν διδύμοισι, mit doppelten Röhren, die Löcher, in welche die Haken eingreifen. Bei Arist. H.A. die Röhren, wodurch der Wallfisch das Wasser ausstößt ; ποδῶν, Röhrknochen, Opp. Cyn. 1.189.
3) ein Fisch.

αὐλός

-οῦ, ὁ.

- 1
  A wind-instrument resembling a flute or clarionet: αὐλῶν συρίγγων τʼ ἐνοπήν (app. (to avoid asyndeton) to be rendered flute-pipes, taking αὐλῶν συρίγγων as virtually a compound word) Il. 10.13, αὐλοὶ φόρμιγγές τε Il. 18.495.
- 2
  Applied (app. from resemblance to a tube) to a jet or column of blood Od. 22.18.
- 3
  A hollow or socket in a spear-head to receive the end of the shaft Il. 17.297.
- 4
  A tube or sheath to receive a pin of a περόνη Od. 19.227 ( = the κληῗδες of Od. 18.294: see κληΐς 5).

αὐλός (αὐλός -όν; -ῶν, -οῖς) sing. & pl.,

1pipe, flute φόρμιγγά τε ποικιλόγαρυν καὶ βοὰν αὐλῶν ἐπέων τε θέσιν Αἰνησιδάμου παιδὶ συμμεῖξαι O. 3.8 ἱκέτας σέθεν ἔρχομαι Λυδίοις ἀπύων ἐν αὐλοῖς O. 5.19 ἁδυμελεῖ θαμὰ μὲν φόρμιγγι παμφώνοισί τʼ ἐν ἔντεσιν αὐλῶν O. 7.12 ἁδυεπής τε λύρα γλυκύς τʼ αὐλός O. 10.94 παντᾶᾳ δὲ χοροὶ παρθένων λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τʼ αὐλῶν δονέονται P. 10.39 παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος i. e. Athene P. 12.19 πόμʼ ἀοίδιμον Αἰολίσσιν ἐν πνοαῖσιν αὐλῶν N. 3.79 ἀλλʼ ἀνὰ μὲν βρομίαν φόρμιγγʼ, ἀνὰ δʼ αὐλὸν ἐπʼ αὐτὰν ὄρσομεν ἱππίων ἀέθλων κορυφάν N. 9.8 κλέονται δʼ ἔν τε φορμίγγεσσιν ἐν αὐλῶν τε παμφώνοις ὁμοκλαῖς μυρίον χρόνον I. 5.27 χαλκ]έοπʼ αὐλῶν ὀμφάν[ Pae. 3.94 ]γλυκὺν κατʼ αὐλὸν αἰθερ[ Pae. 7.11 ἀχεῖ τʼ ὀμφαὶ μελέων σὺν αὐλοῖς fr. 75. 18. ]ἀοιδ[ὰν κ]αὶ ἁρμονίαν αὐλ[οῖς ἐ]πεφράς[ατο (supp. Schr.) fr. 140b. 3. δελφῖνος · τὸν μὲν αὐλῶν ἐκίνησʼ ἐρατὸν μέλος fr. 140b. 17.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 836

αὐλός, -οῦ, ὁ (< ἄω, to blow), [in LXX chiefly for חָלִיל;]

a pipe: I Co 14:7.†

1 flauta

prob. con valor apotropaico οὐ μὴ σὲ λύσῃ ... οὐκ ἦχ[ο]ς κυμβάλου, οὐ βόμβος αὐλοῦ, ἀλλ' οὐδὲν ἐξ οὐρανοῦ φυλακτήριον
no te librará ni eco de timbal, ni sonido de flauta ni tampoco un amuleto del cielo P XXXVI 159

2 tubo

ἡ δὲ πορεία τῶν ὁρωμένων θεῶν διὰ τοῦ δίσκου, πατρός μου, θεοῦ, φανήσεται, ὁμοίως δὲ καὶ ὁ καλούμενος αὐλός
el paso de los dioses visibles se manifestará a través del disco del dios, mi padre, e igualmente el llamado «tubo» P IV 549 P IV 551

αὐλός : flute, a wind-instrument more like the clarinet than the modern transverse flute, Il. 18.495, Il. 10.13; then any tube, channel, as the ‘socket’ in which the point of a lance was fitted, Il. 17.297; ‘holes’ or ‘eyes,’ receiving the tongue of a buckle, Od. 19.227; of a ‘jet’ of blood, Od. 22.18.

αὐλός ἄημι to blow

- - 1a flute or rather clarionet (for it was played by a mouthpiece, γλωσσίς, Aeschin.), Il., etc.; αὐλοὶ ἀνδρήϊοι and γυναικήϊοι, Lat. tibiae dextrae and sinistrae, bass and treble, Hdt.; sometimes one person played two αὐλοί at once, Theocr.; αὐλὸς Ἐνυαλίου, i. e. a trumpet, Anth.:— ὑπʼ αὐλοῦ to the sound of the flute, Hdt.; so, πρὸς αὐλόν, ὑπὸ τὸν αὐλόν Xen.
  - 2any tube or pipe, as the socket of a spear-head, the groove into which the tongue of a buckle fitted, Hom.; the pipe of bellows, Thuc.:— αὐλὸς παχύς, in Od., seems to mean a jet of blood through the tube of the nostril.

Menu

Word wheel

αὐλός

Saved

Recent