μέλος

μέλος, εος, τό,

• limb, in early writers always in pl., Il. 7.131, Pi. N. 1.47, etc. (κατὰ μέλος is corrupt for κατὰ μέρος in h.Merc. 419); μελέων ἔντοσθε within my bodily frame, A. Pers. 991 (lyr.), cf. Eu. 265 (lyr.); κατὰ μέλη (-εα) limb by limb, like μελεϊστί, Pi. O. 1.49, Hdt. 1.119; τὰ τοῦ σώματος μέλη καὶ μέρη Pl. Lg. 795e; μέλη ποιεῖν dismember, LXX 2 Ma. 1.16: later in sg., AP 9.141, Gal. UP 12.3, al.; ἡ κατὰ μέλος τομή Str. 2.1.30.
• • • 2 metaph., ἐσμὲν . . ἀλλήλων μέλη Ep.Rom. 12.5, cf. 1 Ep.Cor. 6.15.
    • 3 features, form, οὐκέτʼ ἐγὼ . . γονέων μ. ὄψομαι BMus.Inscr. 1077 (Sudan).
• B esp. musical member, phrase: hence, song, strain, first in h.Hom. 19.16 (pl.), of the nightingale (the Hom. word being μολπή), cf. Thgn. 761, etc.; μέλη βοῶν ἄναυλα S. Fr. 699; esp. of lyric poetry, τὸ Ἀρχιλόχου μ. Pi. O. 9.1; ἐν μέλεϊ ποιέειν to write in lyric strain, Hdt. 5.95, cf. 2.135; ἐν μέλει ἤ τινι ἄλλῳ μέτρῳ Pl. R. 607d, cf. D.H. Comp. 11; Ἀδμήτου μ. Cratin. 236; μέλη, τά, lyric poetry, choral songs, opp. Epic or Dramatic verse, Pl. R. 379a, 607a, al.; [μ.] ἐκ τριῶν συγκείμενον, λόγου τε καὶ ἁρμονίας καὶ ῥυθμοῦ ib. 398d.
• • • • b lyric portion of the Comic παράβασις, Heph. Poëm. 8.2.
    • 2 music to which a song is set, tune, Arist. Po. 1450a14; opp. ῥυθμός, μέτρον, Pl. Grg. 502c; opp. ῥυθμός, ῥῆμα, Id. Lg. 656c; Κρητικόν, Καρικόν, Ἰωνικὸν μ., Cratin. 222, Pl.Com. 69.12, 14: metaph., ἐν μέλει properly, correctly, ἐν μ. φθέγγεσθαι Pl. Sph. 227d; παρὰ μέλος incorrectly, inopportunely, πὰρ μ. ἔρχομαι Pi. N. 7.69; παρὰ μ. φθέγξασθαι Pl. Phlb. 28b, Lg. 696d; παρὰ μέλος λαμπρύνεσθαι Arist. EN 1123a22, cf. EE 1233a39.
    • 3 melody of an instrument, φόρμιγξ δʼ αὖ φθέγγοιθʼ ἱερὸν μ. ἠδὲ καὶ αὐλός Thgn. 761; αὐλῶν πάμφωνον μ. Pi. P. 12.19; πηκτίδων μέλη S. Fr. 241: generally, tone, μ. βοῆς E. El. 756. [In h.Merc. 502 θεὸς δʼ ὑπὸ καλὸν ἄεισεν must be read for θεὸς δʼ ὑπὸ μέλος ἄεισεν, and Ἕλλησιν δʼ ᾄδων μέλεα καὶ ἐλέγους is corrupt in Epigr. ap. Paus. 10.7.6.]

μέλος, τό,
1) das Glied des Leibes bei Menschen u. Tieren, nur im plur.; πλῆσθεν δʼ ἄρα οἱ μέλεʼ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος Il. 17.211, κατὰ δʼ ἱδρὼς ἔρρεεν ἐκ μελέων Od. 18.69, öfter, wie Hes.; κατὰ μέλεα, gliedweis, Glied für Glied, Her. 1.119, wie τάμον κατὰ μέλη Pind. Ol. 1.49 ; ψυχὰς ἀνέπνευσεν μελέων ἀφάτων N. 1.47 ; κρεωκοποῦσι δυστήνων μέλη Aesch. Pers. 455 ; βοᾷ μελέων ἔνδοθεν ἦτορ 953 ; λύεταί μου μέλη Eur. Hec. 438, ἀσθενῶ μέλη Or. 228, γεραιὰ ἐς πέδον τιθεῖσα μέλη Troad. 1305, öfter ; Plat. vrbdt πάντα τὰ τοῦ θνητοῦ ζώου μέρη καὶ μέλη, Tim. 76e, vgl. Legg. VII.794d ; κάμπτεσθαι τὰ μέλη Phaed. 98d ; Arist. u. Sp. Auch in späterer Prosa, wie Plut. Coriol. 6.
2) das Lied (wenn es von derselben Wurzel herkommt, etwa weil es aus Versfüßen, Versen und Strophen gliederweise zusammengesetzt ist) und die Sangweise, Melodie desselben ; H.h. 18.16 ; Theogn. 759 ; Pind. öfter, αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος P. 12.19, ἐγκώμιον ζεῦξαι μέλος N. 1.7 ; auch ἐξύφαινε Λυδίᾳ σὺν ἁρμονίᾳ μέλος πεφιλημένον, 4.45, u. κρητῆρα μοισαίων μελέων κιρνάμεν, I. 5.2 ; ἔτευξα τύμβῳ μέλος, Aesch. Spt. 817, öfter ; θρεομένη μέλη, Suppl. 108 ; βοῶντος ἄτης τῆσδʼ ἐπίσκοπον μέλος, Soph. Aj. 955, wie μέλος γοερόν, Trauergesang, Eur. Hec. 84 ; μέλος εἰς Τροίαν ἰαχήσω, Troad. 515 ; ὑμεῖς δὲ ταῖς μούσαις τι μέλος ὑπᾴσατε, Ar. Ran. 873 ; Plat. sagt Rep. III.398d ὅτι τὸ μέλος ἐκ τριῶν ἐστι συγκείμενον, λόγου τε καὶ ἁρμονίας καὶ ῥυθμοῦ, vgl. Gorg. 502c, εἴ τις περιέλοιτο τῆς ποιήσεως πάσης τό τε μέλος καὶ τὸν ῥυθμὸν καὶ τὸ μέτρον, wo es Melodie bedeutet ; bes. von lyrischen Gedichten, vgl. ἐν μέλει ἤ τινι ἄλλῳ μέτρῳ, Rep. X.607d, öfter, ueben ᾠδή, II.379a stehen ἔπη, μέλη, τραγῳδία neben einander ; ἐν μέλει φθέγγεσθαι, was melodisch klingt, passend, Soph. 227d ; Gegenteil παρὰ μέλος τι φθέγγεσθαι oder εἰπεῖν, was unmelodisch, falsch, abgeschmackt ist, Phil. 28b, Critia. 106b.

μέλος

τό.

Dat. pl. μελέεσσι Od. 13.432. μέλεσσι Il. 11.669, Il. 23.191, Il. 24.359 : Od. 11.394, Od. 13.398, 430, Od. 18.77, Od. 21.283.

A limb.

In pl., one’s limbs, one’s bodily frame : θυμὸν ἀπὸ μελέων δῦνα δόμον Ἄϊδος Il. 7.131, γναμπτοῖσι μέλεσσιν Il. 11.669, Il. 24.359. Cf. Il. 13.672= Il. 16.607, Il. 16.110, Il. 17.211, Il. 23.191, 689 : Od. 8.298, Od. 10.393, Od. 11.201, 394, 600, Od. 13.398, 430, 432, Od. 15.354, Od. 18.70= Od. 24.368, Od. 18.77, Od. 21.283.

In reference to a bird Il. 23.880.

To a sacrifice : πάντων ἀρχόμενος μελέων Od. 14.428.

μέλος (-ος, -ει, -ος; -έων, -εσσιν, -η.)

• • a limb μαχαίρᾳ τάμον κατὰ μέλη (sc. Πέλοπα) O. 1.49 πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι P. 3.48 ἀγχομένοις δὲ χρόνος ψυχὰς ἀπέπνευσεν μελέων ἀφάτων of serpents N. 1.47 θνατὰ μεμνάσθω περιστέλλων μέλη N. 11.15 μελέων ἄπο ποικίλον [σπά]ργανον ἔρριψεν (sc. Ἡρακλέης) Πα. 20. 11. εὕδει δὲ πρασσόντων μελέων sc. the soul fr. 131b. 3.
  • b
  • • α song ἐγκωμίων τε μελέων λυρᾶν τε τυγχανέμεν O. 2.47 τὸ μὲν Ἀρχιλόχου μέλος, φωνᾶεν Ὀλυμπίᾳ O. 9.1 [σεμνόν τʼ ἐπίνειμαι ἀκρωτήριον Ἄλιδος τοιοῖσδε μέλεσσιν (v. l. βέλεσσιν) O. 9.8] γλυκὺ γὰρ αὐτῷ μέλος ὀφείλων ἐπιλέλαθʼ O. 10.3 χλιδῶσα δὲ μολπὰ πρὸς κάλαμον ἀντιάξει μελέων O. 10.84 τόδε φέρων μέλος ἔρχομαι P. 2.4 τόδε μὲν μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται P. 2.68 (Ἀρκεσίλαν) ἔχοντα Πυθωνόθεν τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν μέλος χαρίεν P. 5.107 ἔργμασιν νικαφόροις ἐγκώμιον ζεῦξαι μέλος N. 1.7 θαμά κε, τῷδε μέλει κλιθείς, ὕμνον κελάδησε καλλίνικον N. 4.15 ἐξύφαινε, γλυκεῖα, καὶ τόδʼ αὐτίκα, φόρμιγξ, Λυδίᾳ σὺν ἁρμονίᾳ μέλος πεφιλημένον Οἰνώνᾳ N. 4.45 δεύτερον κρατῆρα Μοισαίων μελέων κίρναμεν I. 6.2 ἀνδ]ρὶ σοφῷ παρέχει μέλος[ Pae. 18.3 ἀχεῖ τʼ ὀμφαὶ μελέων σὺν αὐλοῖς fr. 75. 18. [μέλος (μέλι Wil. e Σ.) fr. 97.] καμπύλον μέλος διώκων hyporchema *fr. 107a. 3.* τροχὸν μέλος fr. 177c. ]σʼ ἀγλαὸν μέλος [παρ]θενηίας ὀπὸς εὐηρ[ατʼ ?fr. 333a. 13.
    • β music, of flutes. παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος P. 12.19 (δελφίς) τὸν μὲν αὐλῶν ἐκίνησʼ ἐρατὸν μέλος fr. 140b. 17.
    • γ met. μαθὼν δέ τις ἀνερεῖ, εἰ πὰρ μέλος ἔρχομαι ψάγιον ὄαρον ἐννέπων go out of tune N. 7.69

μέλος , εος: limb, member, only pl.

μέλος, εος,

• • Ia limb, Hom., etc.; μελέων ἔντοσθε within my bodily frame, Aesch.; κατὰ μέλεα limb by limb, like μελεϊστί, Hdt.
  • IIa song, strain, Hhymn., etc.:—esp. of lyric poetry, ἐν μέλεϊ ποιέειν to write in lyric strain, Hdt.; μέλη, τά, lyric poetry, the choral songs, opp. to the dialogue, Plat.
  • • 2the music to which a song is set, the tune, Plat.; ἐν μέλει in tune, Plat.; παρὰ μέλος, out of tune, Plat.