αὐτόκτιστος
fundado de forma natural, e.e. no construido
δόμοι
αὐτό·κτιστος, ος, ον, fondé de soi-même, c. à d. naturel, Soph. fr. 306.
Étym. αὐ. κτίζω.
αὐτόκτιστος, = αὐτόκτιτος, Soph. frg. 306.
fundado de forma natural, e.e. no construido
δόμοι