αὐτοκράτειρα
αὐτο-κράτειρα [ρᾰ], ἡ, fem. of αὐτοκράτωρ, Orph. H. 70.8.
soberana de las Euménides, Orph.H.70.8.
αὐτοκράτειρα, ας (ἡ) [ᾰτ] maîtresse absolue, souveraine, Orph. H. 69, 8.
Étym. cf. αὐτοκράτωρ.
αὐτοκράτειρα, ἡ, Selbstherrscherin, Orph. H. 69.