βαθύπεδος
βαθύπεδος, with deep plain, lying low
βᾰθύ-πεδος, ον,
- with deep plain, lying low (between hills), of Nemea, Pi. N. 3.18 (prob. for -πεδίῳ).
βαθύ·πεδος, ος, ον [ᾰῠ] aux plaines profondes, c. à d. encaissées, Pd. N. 3, 17.
Étym. β. πέδον.
βαθύπεδος, (πέδον), Νεμέα Pind. N. 3.17, eine Ebene in der Tiefe, zwischen Bergen.