βαθυκρήπις
βαθυκρήπις, with deep foundations
βᾰθῠ-κρήπῑς, ῑδος, ὁ, ἡ,
- with deep foundations, Ἄβυδος Musae. 229.
de profundos cimientos de ciu.
Ἄβυδος
Καφαρναούμ
βαθυ·κρήπις, ιδος (ὁ, ἡ) [ᾰῡῑδ] aux fondements profonds, Mus. 229 ; Nonn. Jo. 6, p. 83, 8.
Étym. β. κρηπίς.
βαθυκρήπις, ῑδος, tief begründet, Abydos, Mus. 22 ; Nonn.