βαθύπλοος
βαθύπλοος, going deep in the water
βᾰθύ-πλοος, ον,
- going deep in the water, ναῦς prob. in D.S. 3.40.
que se hunde mucho de naves sobrecargadas, D.S.3.40.
βαθύ·πλοος, ος, ον [ᾰῠ̄] qui a un fort tirant (navire), DS. 3, 40.
Étym. β. πλέω.
βαθύπλοος, ναῦς, tief im Wasser gehend, DS. 3.30. v.l. βαθύπρῳρος.