βαθύρριζος
βαθύρριζος, deep-rooted
βᾰθύ-ρρῑζος, ον,
- deep-rooted, δρῦς S. Tr. 1195, cf. A.R. 1.1199, Q.S. 4.202; πέτρα, i.e. lofty, Trag.Adesp. 203: Comp. -ριζότερος Thphr. HP 1.7.2.
de honda raíz
δρῦς
• de inamovible base
πέτρα
βαθύ·ρριζος, ος, ον [ᾰ] aux racines profondes, Soph. Tr. 1195 ; A. Rh. 1, 1199 ; Q. Sm. 4, 202 ||
Cp. -ότερος, Th. H.P. 1, 7, 2.
Étym. β. ῥίζα.
βαθύρριζος, (ῥίζα), tiefgewurzelt, Soph. Tr. 1185 ; Theophr.; Ap.Rh. 1.1199.
βαθύρριζος
ῥίζα
- deep-rooted, Soph.