βαρβαρόγλωσσος
βαρβᾰρό-γλωσσος, ον,
- = βαρβαρόφωνος, Sch. Lyc. 276.
de lengua bárbara e.d. rebuscada e incomprensible de Licofrón, Sch.Lyc.277.
βαρβαρό·γλωσσος, ος, ον [ᾰρο] qui parle le grec d’une façon barbare, Str.
Étym. βάρβαρος, γλῶσσα.
βαρβαρόγλωσσος, eine fremde Sprache redend, Schol. Lycophr. 276 ; das Griechische fehlerhaft sprechend, Strab. XIV p. 977.