βασανιστήριος
βασανιστήριος, of or for torture
βᾰσᾰν-ιστήριος, ον,
- of or for torture, ὄργανα J. BJ 2.8.10.
I de tortura
ὄργανα
II subst. τὸ β.
1 cámara de tortura
ὥστε μοι δοκεῖν εἶναι τὸ πρόθυμον τοῦτο β.
ἐγγὺς τῶν βασανιστηρίων
τὰ βασανιστήρια δὲ πλέω εὐρῶτος
τὸ σῶμα β. ψυχῆς
• instrumento de tortura, tormento
πικρὸν β. ὁ ταῦρος
καινότερα βασανιστήρια
2 medios de comprobación
ἐξεύρηται ὑμῖν πολλὰ μὲν τοῦ χρυσοῦ ... βασανιστήρια
βασανιστήριος, α, ον [ᾰᾰ] qui sert à mettre à la question, Jos. B.J. 2, 8, 10.
Étym. βασανίζω.