βασανιστικός
βασανιστικός, given to
βᾰσᾰν-ιστικός, ή, όν,
- given to or for torturing, Vett.Val. 78.15, AB 306, EM 769.11.
- 2 for testing, Them. Or. 21.247c.
1 de pers. torturador
ἡγεμόνες βίαιοι βασανιστικοί
2 de cosas propio para torturar
ξύλον βασανιστικὸν κολαστήριον
ὄργανον
βασανιστικός, zum Foltern gehörig, VLL.