βλιτομάμμας
βλιτομάμμας, a booby
βλῐτο-μάμμας or βλῐτο-μάμας, ου, ὁ,
- booby, Ar. Nu. 1001, cf. Phryn. PS p.55 B.
tonto de baba
σε καλοῦσι βλιτομάμμαν
βλιτο·μάμμας ou βλιτο·μάμας, ου (ὁ) litt. qui tète encore sa mère, d’où grand sot, grand niais, Ar. Nub. 1001.
Étym. βλίττω, μάμμη.
βλιτομάμμας, ὁ, Ar. Nub. 908 (auch -μάμας geschr.), der wie ein Kind immer die Mutter ruft, dummer Lasse, Dummkopf ; vgl. B.A. 31. Nach Hesych. auch βλίτων, fem. βλιτάς.
βλιτομάμμας
deriv. uncertain
- a booby, Ar.