βληχώ
βληχώ, οῦς (ἡ)
1 pouliot (Mentha pulegium L.) plante (seul. sous les formes ion. gén. γληχοῦς, Hpc. 497, 33 et 47 ; dat. γληχοῖ, Th. H.P. 9, 16, 1, et acc. dor. γλαχώ [ᾱ] Ar. Ach. 874 ; Thcr. Idyl. 5, 56) ||
2 c. ἐφήβαιον, Ar. Lys. 89 (acc. βληχώ).
Étym. Cf. βλήχων.
βληχώ, = βλήχων.