βλοσυρόφρων
βλοσυρόφρων, savage-minded
βλοσῠρό-φρων, ον, gen. ονος,
- savage-minded, A. Supp. 833 (lyr.).
de fiera intención subst.
βλοσυρόφρονα χλιδᾷ δύσφορα
cunden insoportables intenciones brutales
βλοσυρό·φρων, ων, ον [ῠ] à l’âme cruelle, Eschl. Suppl. 833.
Étym. βλοσυρός, φρήν.
βλοσυρόφρων, Aesch. Suppl. 813, heldenhaft gesinnt.