βομβυλιάζω
βομβῠλι-άζω, (βομβέω)
- = βορβορύζω, Arist. Pr. 949a13 (v.l. -ίζουσιν).
βομβυλιάζω, avoir des borborygmes, d’où crier, en parl. des intestins, Arstt. Probl. 27, 11 (var. βομβυλίζω).
Étym. βομβυλιός.
βομβυλιάζω, das Knurren im Bauche, Arist. Probl. 27.11.