βοοδμητήρ
βοοδμητήρ, ῆρος, ὁ, (δαμάω)
- slaying oxen, λέοντε Q.S. 1.524, cf. 587.
dominador de toros
λέοντε
βοο·δμητήρ, ῆρος (ὁ) qui dompte les bœufs, Q. Sm. 1, 524 ; 587.
Étym. βοῦς, δαμάω.
βοοδμητήρ, ῆρος, Stierbändiger, -überwältiger, λέων Qu.Sm. 1.524, 588.