βουλητέος
βουλητέος, to be wished for
βουλ-ητέος, α, ον,
- to be wished for, τὸ β. Arist. MM 1208b38.
- 2 βουλητέον, one must wish for, Id. Rh.Al. 1420b23.
que ha de ser objeto de deseo
τὸ β.
βουλητέος, α, ον, vb. de βούλομαι, Arstt. M. mor. 2, 11, 7.