βούλιμος
βούλῑμ-ος, ὁ,
- = βουλιμία, Plu. QConv. 2.693f, Erasistr. ap. Gell. 16.3.9, Sor. 2.4, etc.; β. ἐσθʼ ἅνθρωπος Alex. 135.17.
hambre feroz
β. ἐσθ' ἅνθρωπος
este hombre es el hambre misma
•Comp. interpr. a partir de βου- prefijo aumentativo cuyo origen sería *gu̯ou- ‘buey’ y λιμός q.u.
βού·λιμος, ου (ὁ) [ῑ]
1 c. βουλιμία, Erasistr. (A. Gell. 16, 3) ; Plut. M. 693f ||
2 qui souffre d’une faim dévorante, Alex. (Ath. 164d).
Étym. βου-, λιμός.
βούλιμος, [ῑ], ὁ, = βουλιμία, Plut. Symp. 6.8 ; Medic.; βούλιμός ἐσθʼ ἅνθρωπος Alex. Ath. IV.164b (v. 17).