βουλόμαχος
βουλόμαχος, strife-desiring
βουλόμᾰχος, ον,
- strife-desiring, Ar. Pax 1293 (hex.).
belicoso
ἀνήρ
en juego de palabras cóm. c. Λάμαχος
βουλό·μαχος, ος, ον [ᾰ] qui veut combattre, belliqueux, Ar. Pax 1262.
Étym. βούλομαι, μάχομαι.
βουλόμαχος, Streit wollend, streitsüchtig, Ar. Pax 1259.
βουλόμαχος
μάχη
- strife-desiring, Ar.