βουναία
βουναία, ἡ,
- epith. of Hera, because her temple stood on a βουνός, Paus. 2.4.7.
βουναία, ας (ἡ) litt. de la colline, ép. d’Hèra dont un temple sur le chemin de l’Acrocorinthe était situé sur une colline, Paus. 2, 4, 7.
Étym. βουνός.
βουναία, Ἤρη, = ἀκραία (βουνός), weil ihr Tempel auf dem Wege nach Akrokorinth aufeinem Hügel stand, Paus. 2.4.7.