βουφόνος
βουφόνος, ox-slaying, ox-offering
βουφόν-ος, ον,
- ox-slaying, h.Merc. 436; θεράπων Simon. 172.4; πελέκεις D.S. 4.12:—as Subst., priest, Paus. 1.28.10.
- II at or for which steers are slain, θοῖναι A. Pr. 531 (lyr.).
I
1 matador de reses
θεράπων
πελέκεις
2 subst. ὁ β. sacrificador de reses
II de reses sacrificadas
θοῖναι
βου·φόνος, ος, ον :
1 qui tue ou immole des bœufs, Hh. Merc. 436 ; Sim. (Ath. 456c) ; DS. 4, 12 ; ὁ β. Paus. 1, 28, 10, sacrificateur chargé d’égorger les bœufs pour le sacrifice, à Athènes ||
2 où l’on immole des bœufs, Eschl. Pr. 531.
Étym. βοῦς, φεν- de πεφνεῖν.
βουφόνος, ὁ, Rinder schlachtend, opfernd, H.h. Merc. 436. Bei Paus. 1.28.10, Priester in Athen. – Adj., Διονύσου θεράπων β., = πέλεκυς, Simonid. bei Ath. X.456a ; vgl. DS. 4.12 ; – θοῖναι β., wobei Rinder geschlachtet werden, Aesch. Prom. 531.
βουφόνος
*φένω
- Iox-slaying, ox-offering, Hhymn.
- IIat or for which steers are slain, Aesch.