βούτυρος
bot., cierta planta olorosa
πολυφόρος δὲ ἡ χώρα σίτου ... καὶ βουτύρου
ὄζει πᾶς ὁ τόπος β.
βού·τυρος, ου (ὁ) [ῡ]
1 beurre, Gal. 13, 527 ||
2 sorte de plante, Ath. 395a.
Étym. βοῦς, τυρός.
βούτυρος, [ῡ], ὁ, eine Pflanze, Hesysch.; vgl. Ath. IX.395a.