βούτυρον
βούτυρον, butter
βού-τῡρον, τό,
- butter, τὸ πῖον τοῦ γάλακτος Hp. Morb. 4.51, cf. Arist. Fr. 636, Plu. Col. 2.1109b, LXX Ge. 18.8, Sor. 1.86, Dsc. 2.72, Edict.Diocl. 4.50:—also βούτῡρος, ὁ, Gal. 13.527.
- II a plant, Hsch.; ὄζει ὁ τόπος β. Ath. 9.395a.
nata y, elaborada, mantequilla
τὸ πῖον τοῦ γάλακτος
καὶ μέλι καὶ β.
βού·τυρον, ου (τὸ) [ῡ]
1 beurre, Hpc. 508, 46 ; Diosc. 2, 81 ||
2 sorte d’onguent, Plut. M. 1109b.
Étym. βοῦς, τυρός.
βούτυρον, [ῡ], (nach Plin. H.N. 28.9 skythisch), τό, Butter, Medic. Bei Plut. adv. Col. 4, eine Salbe.