βροτοφθόρος
βροτοφθόρος, man-destroying
βροτο-φθόρος, ον,
- man-destroying, A. Eu. 787 (lyr.), Supp. 264, etc.
- II σκῦλα βροτοφθόρα of slain men, E. Fr. 266.
1 destructor de mortales
κηλῖδες
κνώδαλα
φάρμακα
2 de hombres muertos
σκῦλα
βροτο·φθόρος, ος, ον :
1 qui fait périr les mortels, Eschl. Eum. 787, Suppl. 264 ||
2 qui provient d’un homme mort, Eur. fr. 268.
Étym. βρ. φθείρω.
βροτοφθόρος, Menschen verderbend, κηλῖδες Aesch. Eum. 783 ; κνώδαλα Suppl. 264 ; Eur. frg.
βροτοφθόρος
φθείρω
- man-destroying, Aesch.