βροτόγηρυς
βροτόγηρυς, with human voice
βροτό-γηρυς, υ,
- with human voice, ψιττακός AP 9.562 (Crin.).
de voz humana
βροτό·γηρυς, υς, υ, gén. υος, à voix d’homme (perroquet), Anth. 9, 562.
Étym. βρ. γῆρυς.
βροτόγηρυς, ψιττακός, mit menschlicher Stimme, Crinag. 27 (IX.562).
βροτόγηρυς
- with human voice, Anth.