βύκτης
βύκτης, swelling, blustering
βύκτης, ου, ὁ,
- swelling, blustering, βυκτάων ἀνέμων Od. 10.20.
- II Subst., hurricane, Lyc. 738,756.
βύκτης, ου :
1 adj. m. mugissant (vent), Od. 10, 20 ; Orph. Arg. 123, 1101 ||
2 subst. ὁ β. ouragan, Lyc. 738, 757 ||
➳ Gén. pl. épq. βυκτάων [ᾱ] Od. l. c. ; Orph. Arg. 1101, dat. βύκτῃσι, Orph. Arg. 123 (βύζω 2).
βύκτης, heulend, von βύζω². fut. βύξω ; Hom. einmal, Od. 10.20 βυκτάων ἀνέμων ; eben so Orph. Argon. 1108 ; ἄελλαι 126 ; auch allein, Sturmwind, Lycophr. 756 ; plur. 184.
βύκτης
Prob., roaring, blustering Od. 10.20.
βύκτης (βύζω): whistling, howling, of winds, Od. 10.20†.
βύκτης
βύω
- swelling, blustering, βυκτάων ἀνέμων (Epic gen.) Od.