Logeion | γηρύω

γηρύω, Dor. and Aeol. γᾱρύω, Sapph. 96.20 L.-P., etc.; inf. γαρύεν, -έμεν Pi. O. 1.3, N. 3.32: fut. -ύσω: aor. ἐγήρυσα Ar. Pax 805; Dor. ἐγάρυσα S. Ichn. 244:—Med., fut. -ύσομαι Pi. I. 1.34, E. Hipp. 213: aor. ἐγηρυσάμην Id. El. 1327 (lyr.); Dor. opt. γαρύσαιντο Theoc. 1.136, etc.; also ἐγηρύθην (v. infr.):—

Αsing or say, speak, cry, Sapph. l.c., dub. in Simon. 31: c. acc., utter, ἄκραντα Pi. O. 2.96; φρονέοντι συνετὰ γ. B. 3.85; γ. εὖχος Pi. N. 6.58; ὄπα Ar. Pax 805; θέσπιν αὐδάν S. l.c.
- - 2 trans., sing of, celebrate, τινά Pi. N. 7.83; τι Id. O. 13.50, etc.
- II Med., abs., sing, h.Merc. 426; τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο let the owls sing against the nightingales, Theoc. 1.136 (perh. f.l. for δηρίσαιντο): c. acc. cogn., γηρύετʼ ἀνθρώπων νόον Hes. Op. 260; γαρύσομαι αἶσαν Pi. I. 1.34, cf. P. 5.72; οὐ μὴ τάδε γηρύσῃ E. Hipp. 213 (lyr.), cf. 1074; αὐδὴν τήνδε γηρυθεῖσʼ ἔσει A. Supp. 460. (ῠ in pres. Hes., Pi., etc.; ῡ A. Pr. 78, Theoc. 9.7, Orph. A. 432, AP 7.201 (Pamph.): ῡ always in fut. and aor.)

I en v. med. (y act. tard.), abs. emitir la voz, entonar el canto λιγέως κιθαρίζων γηρύετ' ἀμβολάδην h.Merc.426

• de anim. emitir su voz o sonido ὅμοια μορφῇ γλῶσσά σου γηρύεται A.Pr.78, ἁδὺ μὲν ἁ μόσχος γαρύεται Theoc.9.7, γηρύσαιτο δὲ νεβρός(c. juego de palabras sobre el sonido de la flauta hecha de huesos de gamo), Philet.11

• rivalizar en el canto c. dat. τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο que los mochuelos rivalicen con ruiseñores en el canto Theoc.1.136

• act. cantar la cigarra AP 7.201 (Pamphil.).

II en v. act. y med., c. ac. int.

1 emitir, pronunciar, dejar oir la voz o sonidos θέσπιν αὐδά[ν S.Fr.314.250, ὄπα Ar.Pax 805, el son de la lira, Orph.l.c.

• en v. med.-pas. mismo sent. τίν' αὐδὴν τήνδε γηρυθεῖσ' ἔσῃ; A.Supp.460, εἴθε φθέγμα γηρύσαισθε E.Hipp.1074, φθόγγον ἀπὸ στήθεσφιν ἀοιδῆς γηρύσασθαι Orph.L.60

• prob. del mar resonar Sapph.96.20

• como falsa etim. de κῆρυξ Eust.727.1.

2 decir en verso con el canto, expresar συνετά B.l.c., ἄκραντα γαρυέτων aludiendo a Baquílides y Simónides, Pi.O.2.88, μῆτίν τε γαρύων παλαιγόνων Pi.O.13.52, cf. P.4.94, γλυκύ τι Pi.N.3.32, cf. 3.32

• en v. med. mismo sent. ἀληθέα γηρύσασθαι Hes.Th.28, δεινὸν τόδ' ἐγηρύσω E.El.1327, οὐ μὴ παρ' ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ de un canto de mujer, E.Hipp.213.

III en v. act. y med., c. ac. obj.

1 cantar, entonar, celebrar en verso ἄεθλα Pi.O.1.3, κλέος Pi.P.5.72, c. or. de inf. γαρύων εὖχος ... τέ γ' ἐπαρκέσαι κλειτᾷ γενεᾷ cantando la alabanza ... y que has sido digno de tu glorioso linaje Pi.N.6.58, c. doble ac. βασιλῆα δὲ θεῶν ... τόδε γαρυέμεν Pi.N.7.83

• en v. med. mismo sent. γαρύσομαι ... τὰν ... αἶσαν Pi.I.1.34, cf. A.R.2.845.

2 en v. med. denunciar (Δίκη) γηρύετ' ἀνθρώπων ἀδίκων νόον Hes.Op.260.

γηρύω [ῠ̄] (seul. prés. impf. et ao. ἐγήρυσα [ῡ])

1 faire résonner : ὄπα, Ar. Pax 805, faire entendre une voix ; εὖχος, Pd. N. 6, 60, célébrer la gloire ; γλυκύ τι γ. Pd. N. 3, 31, faire entendre un doux chant ||

2 particul. chanter, célébrer : ἄεθλα, Pd. O. 1, 3, κλέος, Pd. P. 5, 72, les combats, la gloire (de qqn) ||

Moy. γηρύομαι [ῠ̄] (f. γηρύσομαι [ῡ], ao. ἐγηρυσάμην [ῡ] et ἐγηρύθην [ῡ])

1 faire entendre : αὐδήν, Eschl. Suppl. 460, une voix ; φθέγμα, Eur. Hipp. 1074, une parole ||

2 particul. chanter : τι, Hés. O. 258, qqe ch. ; αἶσαν, Pd. I. 1, 34, la destinée (de qqn) ; abs. Hh. Merc. 426 ; γ. τινί, Thcr. Idyl. 1, 136, chanter contre un rival, disputer à un rival le prix du chant, en parl. d’oiseaux ||

➳ Act. (rad. dor. γᾱρ-) : prés. dor. γαρύω, Pd. N. 6, 60 ; inf. γαρυέμεν, Pd. N. 3, 33, et γαρύεν, Pd. O. 1, 3 ; P. 5, 72, Bgk. Impf. dor. γάρυον, Pd. P. 4, 94. — Moy. dor. γαρύομαι, Thcr. Idyl. 9, 7. Impf. 3 sg. γηρύετο [ῠ] Hh. Merc. 426. Fut. γηρύσομαι, Eur. Hipp. 213 ; Anth. 12, 137 ; dor. γαρύσομαι, Pd. I. 1, 34. Ao. ind. 2 sg. ἐγηρύσω, Eur. El. 1327 ; opt. 3 pl. dor. γαρύσαιντο, Thcr. l. c. ; inf. γηρύσασθαι, Orph. Lith. 60 ; A. Rh. 2, 845. Ao. pass. au sens act. ἐγηρύθην, Eschl. Suppl. 460. — Prés. [ῠ] Hh. Merc. 426 ; Hés. O. 260 ; Pd. O. 13, 50 ; [ῡ] Eschl. Pr. 78 ; Orph. Arg. 434, 1275 ; Anth. 7, 201 ; Thcr. Idyl. 8, 77. Pour la quantité de υ à l’ao. pass. et de υσ, v. ci-dessus.

Étym. p.-ê. R. indo-europ. *geh₂r-, voix, son, cf. γῆρυς.

γηρύω, Aeol. en Dor. γᾱρύω [γῆρυς] Dor. inf. γαρύεν, ep. en Aeol. -έμεν, Dor. imperf. γάρυον
1. laten horen, van (stem)geluid, met acc.: οὗ … ὄπα γηρύσαντος ἤκουσα ik hoorde hoe hij zijn stem liet horen Aristoph. Pax 805; abs., meestal med. zijn stem laten horen, een geluid laten horen: ἁδὺ μὲν ἁ μόσχος γαρύεται het kalf laat een heerlijk geloei horen Theocr. 9.7; van vogels zingen: τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο mogen de uilen zingen tegen de nachtegalen Theocr. 1.136.
2. verkondigen, tot uiting brengen: ἀληθέα γηρύσασθαι waarachtige zaken verkondigen Hes. Th. 28; κόρακες ὣς ἄκραντα γαρύετον zij beiden laten als kraaien vergeefs hun stem horen Pind. O. 2.87; ὅμοια μορφῇ γλῶσσά σου γηρύεται uw mond verkondigt zaken die met uw uiterlijk overeenstemmen Aeschl. PV 78.
3. bezingen: εἰ δ’ ἄεθλα γαρύεν ἔλδεαι als je verlangt de spelen te bezingen Pind. O. 1.3.

γηρύω, dor. γᾱρύω, ertönen lassen, singen, γάρυον τοιαῦτα Pind. P. 4.94 ; γλυκύ τι γαρυέμεν N. 3.31 ; besingen, ἄεθλα, κλέος, Ol. 1.3, P. 5.72 ; ὄπα γηρύσαντος ἤκουσα Ar. Pax 777 ; Orph. – Häufiger med., absolut, γηρύετʼ H.h. Merc. 426 ; γηρύετʼ ἀνθρώπων ἄδικον νόον Hes. O. 258 ; ὅμοια μορφῇ γλῶσσά σοι γηρύεται Aesch. Prom. 78 ; vom Geblök der Rinder, ἁδὺ δὲ χὡμόσχος γαρύεται Theocr. 8.77 ; 9.7 ; γαρύσομαι αἶσαν Pind. I. 1.34 ; οὐ μὴ τάδε γηρύσῃ Eur. Hipp. 213 ; mit aor. pass., τίνʼ αὐδὴν τήνδε γηρυθεῖσʼ ἔσει, Aesch. Suppl. 455 ; aor. med., εἴθε φθέγμα γηρύσαισθέ μοι Eur. Hipp. 1074 ; Philet. 16 ; σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο, um die Wette singen, Theocr. 1.186.
[υ Hom. h.Merc. u. Hes. im praes. kurz]

γηρύω from γῆρυς Cf. Lat. garrio, garrulus.

- Ito sing or say, speak, cry, Trag.; c. acc. cogn. to utter, Eur.
- IIthe Mid. is used in the same way, to sing, Hhymn.: c. acc. cogn., Hes., Eur.; τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο let the owls sing against the nightingales, Theocr.

γηρύω

Saved

Recent