γηροκόμος
γηροκόμος, tending old age
γηροκόμ-ος, ον, (κομέω)
- tending old age, χήτει γηροκόμοιο for want of one to tend oneʼs age, Hes. Th. 605; ἃς δαίμων ἀντʼ ἐμέθεν ὤπασε γηροκόμους, i.e. daughters, Epigr.Gr. 536 (Tomi); χείρ γ. IG 3.1335; φροντίδες γ. Opp. H. 5.85: in later Prose (written γηρωκόμος), J. AJ 1.13.3, Alciphr. 3.16, Lib. Decl. 49.25.
I
1 atendido en la vejez
γενέτας
2 que cuida en la vejez
ἔσῃ τ' ἐμοὶ εἰς κηδεμόνα καὶ γηροκόμον
θυγατέρες
χείρ
φροντίσι γηροκόμοισιν
con solícitas preocupaciones por el anciano (padre)γεροκόμοι ἐλπίδες
esperanzas que dan aliento en la vejez
II subst. ὁ γ.
1 persona que cuida en la vejez
χήτει γηροκόμοιο
sin tener quien cuide en la vejez
2 necesidad de atención en la vejez
ἡμῖν τε ὁ γ. ἐγγύς
γηρο·κόμος, ος, ον, qui prend soin de la vieillesse, Hés. Th. 605 ; Opp. H. 5, 85 ; Alciphr. 3, 16, etc.
Étym. γῆρας, -κομέω.
γηροκόμος, alte Leute pflegend, Hes. Th. 605 u. Sp., wie Opp. H. 5.85.
γηροκόμος
κομέω
- tending old age, Hes.