γνώμα

γνώμα (-ας, -ᾳ, -αν; -αις) (cf. Fränkel, W & F, 26¹, Wil., Pind., 281², Fraenkel on Agam. 1348.)

• • a purpose εὐσεβεῖ γνώμᾳ φυλάσσοντες μακάρων τελετάς O. 3.41 πρὸς ἡσυχίαν φιλόπολιν καθαρᾷ γνώμᾳ τετραμμένον O. 4.16 σφετέρας ἐστάθη γνώμας ἀταρβάκτοιο πειρώμενος P. 4.84 φθονερὰ δʼ ἄλλος ἀνὴρ βλέπων γνώμαν κενεὰν σκότῳ κυλίνδει χαμαὶ πετοῖσαν N. 4.40 κόμπον μὴ φθονεραῖσι φέρειν γνώμαις I. 1.45 ἀγαπᾶται, μέτρα μὲν γνώμᾳ διώκων, μέτρα δὲ καὶ κατέχων i. e. purposefully I. 6.71 Ἐλπίς, ἃ μάλιστα θνατῶν πολύστροφον γνώμαν κυβερνᾷ fr. 214. 3.
  • b judgement
  • • α κοινᾶνι παρʼ εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών, πάντα ἰσάντι νόῳ (v. l. γνώμᾳ. sc. Ἀπόλλων) P. 3.28 οὐ γνώμᾳ διπλόαν θέτο βουλάν (cf. fr. 213) N. 10.89 κυβερνατῆρος οἰακοστρόφου γνώμᾳ πεπιθὼν πολυβούλῳ I. 4.72
    • β and therefore, expectation πολλὰ δʼ ἀνθρώποις παρὰ γνώμαν ἔπεσεν O. 12.10 ἀλλʼ ἔσται χρόνος οὗτος, ὃ καί τιν ἀελπτίᾳ βαλὼν ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δʼ οὔπω P. 12.32 οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαὶ (sc. βροτῶν τὸ τερπνὸν) ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον (οὐ κατὰ τὴν ἡμῶν δόκησιν. Σ. Schr.) P. 8.94
  • c frag. γνώμας δὲ ταχείας συν[ Pae. 14.39