δίβραχυς
δίβραχυς, of two short syllables
δίβρᾰχυς, εια, υ,
- of two short syllables, Arc. 92.7, Ter.Maur. 1365, etc.
métr. de dos breves
λέξις
• subst. ὁ δ. del pie díbraco o pirriquio Ter.Maur.1365, Arc.92.7, cf. Hdn.Gr.1.238.
δί·βραχυς, εος (ὁ) [ᾰ] s. e. πούς, dibraque ou pyrrhique, pied de deux brèves, t. de pros. T. Maur. 1365 ; Arc. 92, 7 ; etc.
Étym. δίς, βραχύς.
δίβραχυς, εια, υ, aus zwei kurzen Silben bestehend, Gramm.