διβολία
διβολία, a double-edged lance, halbert
δῐβολ-ία, ἡ,
- = δίβολος χλαῖνα, Plu. Amat. 2.754f.
- II double-pointed lance, halbert, Ar. Fr. 476, Men. Kol. 30, Hdn. 2.13.4; of a German weapon, Plu. Mar. 25.
1 dardo de doble punta Ar.Fr.492, Men.Col.31, Plu.Mar.25, Hdn.2.13.4.
2 manto con doble pliegue Plu.2.754f.
διβολία, ας (ἡ)
1 javelot à double tranchant, Ar. (Poll. 7, 157) ; Hdn 2, 13, 4 ; Plut. Mar. 25 ||
2 manteau double, c. à d. avec doublure, ou, sel. d’autres, dont on croise un pan sur l’épaule, Plut. M. 754f.
Étym. δίβολος.
διβολία, ἡ,
1) eine doppelspitzige Wurfwaffe, Hellebarde, Ar. bei Poll. 7.33, 157 ; Hdn. 2.13.4. S. διβόλιον.
2) = δίβολος χλαῖνα, Plut. amat. 10.
1) eine doppelspitzige Wurfwaffe, Hellebarde, Ar. bei Poll. 7.33, 157 ; Hdn. 2.13.4. S. διβόλιον.
2) = δίβολος χλαῖνα, Plut. amat. 10.
διβολία
δι-βολία, ἡ,
from δίβολος
- a double-edged lance, halbert, Plut.