δίγλυφος
que lleva dos caras esculpidas, bifronte
δοκός
Ἑρμᾶς
μορφαί
δί·γλυφος, ος, ον [ῠ] à double ciselure, Nyss. 1, 92d.
Étym. δίς, γλύφω.
δίγλυφος, mit doppeltem Einschnitt, Sp.
que lleva dos caras esculpidas, bifronte
δοκός
Ἑρμᾶς
μορφαί