δίνευμα
δίνευμα, a whirling round
δίν-ευμα [ῑ], τό,
- whirling round, esp. in dancing, prob. in Ar. Th. 122; wheeling, of a horse, X. Eq. 3.11; rotation, ῥόμβου Orph. H. 8.7 (pl.).
astr. rotación, movimiento giratorio
ῥόμβου ἀπειρεσίου δινεύμασιν οἶμον ἐλαύνων
βέλος ἁγνὸν ῥοίζου ἀπειρεσίου δινεύμασι
sagrado proyectil con giros de inmenso estrépito
δίνευμα, ατος (τὸ) [ῑ] mouvement circulaire, Xén. Eq. 3, 11 ; Orph. H. 7, 7 ; d’où danse circulaire, ronde ; Ar. Th. 122.
Étym. δινεύω.
δίνευμα, τό, kreisförmige Umdrehung ; Χαρίτων, vom Tanz, Ar. Th. 122 ; Xen. re Eq. 3.11 u. Sp.
δίνευμα
δί_νευμα, ατος, τό,
- a whirling round, in dancing, Xen. from δινεύω