δινητός
δινητός, whirled round
διν-ητός, ή, όν,
- whirled round, AP 7.394 (Phil.).
que gira dando vueltas
δ. πέτρος
de la muela de un molinoδινητῆσι πτερύγεσσιν
δινητός, ή, όν [ῑ] qu’on fait tournoyer, Anth. 7, 394.
Étym. vb. de δινέω.
δινητός, [ῑ], im Kreise gedreht ; πέτρος, vom Mühlstein, Philp. 76 (VII.394).
δινητός
δῑνητός, ή, όν
δινέω
- whirled round, Anth.