δίχροος
δίχροος, two-coloured
δί-χροος, ον, contr. δί-χρους, ουν,
- two-coloured, ᾠά Arist. HA 489b14, GA 749a18.
1 bicolor
δίχροα ... τὰ (ᾠά) τῶν ὀρνίθων
ἀήρ
ἴχνια
ῥόδον
2 biforme
δί·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν, de deux couleurs, Arstt. H.A. 1, 5, 5.
Étym. δίς, χρόα.
δίχροος, zsgzn -χρους, zweifarbig, Arist. H.A. 1.5.