διψαλέος
διψαλέος, thirsty
διψ-ᾰλέος, α, ον,
- thirsty, μῦς Batr. 9; ἀνήρ Call. Jov. 27, cf. AP 9.128; ἐπιθυμία Ph. 1.116; δ. θρυαλλίδιον wanting oil, Luc. Tim. 14; ὀδύνη δ. the pain of thirst, Id. Dips. 6; ὄργανα δ. subject to thirst, Aret. SA 2.4.
- 2 dry, parched, ἀήρ A.R. 4.678, Nonn. D. 22.260, al.
- II thirst-provoking, χοῖρος AP 9.487 (Pall.).
I
1 de pers., anim. o sus partes sediento
μῦς
ἀνήρ
θήρ
ὄργανα
2 de cosas seco
ἀήρ
λυχνίδιον ... δ.
lamparilla seca de aceiteγαῖα
• tórrido
Κύων
de la canícula
II sent. act.
1 que produce sed
χοῖροι
ὀδύνη
δεῖπνα ... ὑπολιμώδη ... καὶ διψαλέα
de los banquetes homéricos
2 que deseca
διψαλέην ἄμπωτιν ἔχων
el río Peneo
3 fig. ardiente
ἐπιθυμία ... δ. ἀεί
διψαλέος, α, ον [ψᾰ]
1 qui a soif, altéré, Batr. 9 ; δ. θρυαλλίδιον, Luc. Tim. 14, mèche qui manque d’huile ; δ. ὀδύνη, Epigr. (Luc. Dips. 6), souffrance que cause la soif ||
2 p. suite, desséché, Call. Jov. 27 ; A. Rh. 4, 678.
Étym. δίψα.
1. dorstig:
2. dorst verwekkend:
διψαλέος, durstig ; Batrach. 9 ; χοῖρος Pallad. 23 (IX.487) u. a.Sp.; ὀδύνη, Schmerz von heftigem Durste, p. bei Luc. Dips. 6 ; übertr., trocken ; θρυαλλίδιον Luc. Tim. 14.
διψαλέος, α ον,
= δίψιος
- thirsty, Batr.