διχοτόμημα
διχοτόμημα, half of a thing cut in two:
δῐχο-τόμημα, ατος, τό,
- half of a thing cut in two: hence, generally, any portion of a thing cut up, LXX Ex. 29.17, Le. 1.8, Ph. 1.503 (pl.).
mitad de algo dividido
τὸ Ταύρειον
διχοτόμημα, ατος (τὸ) [ῐ] moitié d’une chose, Spt. Gen. 15, 11 ; Ex. 29, 17 ; Lev. 1, 8.
Étym. διχοτομέω.
διχοτόμημα, τό, das Halbierte, das Abgeschnittene, Stück ; Nicom. arithm. 1.7 ; LXX, K.S.