διχοῦ
δῐχοῦ, Adv.
- = δίχα, δ. σφέας διελόντες Hdt. 4.120, Choer. in Theod. 1.388.
adv. en dos partes
δ. σφέας διελόντες
tras haberse escindido en dos grupos los escitas
διχοῦ [ῐ] adv. ion. c. δίχα, en deux parties, Hdt. 4, 120.
διχοῦ, = δίχα, Her. 4.120.