δακτυλόδεικτος
δακτυλόδεικτος, pointed at with the finger
δακτῠλό-δεικτος, ον,
- pointed at with the finger, μέλαθρα A. Ag. 1332 (lyr.), cf. PLond. ined. 1821.
1 señalado con el dedo, famoso
δακτυλοδείκτων δ' οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων
de los señalados techos nadie lo aleja con su veto
2 dedo que señala e.e. dedo índice, Gloss.Pap. en PRain.18.256.306 (VI d.C.).
δακτυλό·δεικτος, ος, ον [ῠ] que l’on montre du doigt, célèbre, Eschl. Ag. 1332 (ms. -δεικτῶν ; sel. d’autres, part. prés. de -δεικτέω).
Étym. δάκτυλος, vb. de δείκνυμι.
δακτυλόδεικτος, auf den man mit Fingern zeigt, berühmt ; δακτυλοδεικτῶν (Conj. δακτυλόδεικτον) δʼ οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων, was Lobeck paralip. 497 für das Partizip nimmt, manum intentans, qui est gestus obnuentium, Aesch. Ag. 1305.
δακτυλόδεικτος
δείκνυμι
- pointed at with the finger, Lat. digito monstratus, Aesch.