δασυντέον
δασυντέον, one must aspirate
δᾰσυν-τέον,
- one must aspirate, Ath. 3.107f, Sch.Il.Oxy. 221 xiv 2.
gram. hay que pronunciar con aspiración
λέγοντας τὸ ἧπαρ
δασυντέον, qu’il faut marquer d’un esprit rude, Ath. 107f.
Étym. vb. de δασύνω.