δασυντής
δασυντής, fond of the aspirate
δᾰσυν-τής, οῦ, ὁ,
- fond of the aspirate, Ἀττικοί Moer. 179, 245.
gram. que pronuncia con aspiración
οἱ Ἀττικοί, τοὺς λίσπους λίσφους λέγοντες
δασυντής, ὁ, der gern den Spiritus asper braucht, wie die Attiker, Tzetz. zu Hes. O. 153, wer λίσφος statt λίσπος sagt.